Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 czerwca 2016 r. K. S. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła skargę na niewykonanie przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt IV SAB/Wr 354/15 zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku skarżącej z dnia 9 stycznia 2013 r. w sprawie pomocy finansowej w formie zasiłku okresowego i zasiłku celowego w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdzającego, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Skarżąca podała, że organ pomocy społecznej "(...) nie wydał mi decyzji i zasiłków na mój wniosek ze stycznia 2013 r., pomimo, że (...) miał w ciągu 14 dni wydać mi decyzję od 11.04.2016 r., czyli do 25.04.2016 r. (...). MOPS dopiero w maju 2016 r. wystąpił do mojej szkoły, ile mam stypendium (...)".
W odpowiedzi na skargę organ pomocy społecznej przedstawił przebieg postępowania w sprawie oraz wyjaśnił, że wniosek skarżącej został rozpoznany w dniu [...] czerwca 2016 r. poprzez wydanie dwóch odmownych decyzji w sprawie przyznania zasiłku okresowego ([...]) oraz zasiłku celowego ([...]). Wskazał także, że powyższe rozstrzygnięcia zostały zaskarżone przez stronę w drodze odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z literalnego brzmienia art. 154 § 1 p.p.s.a. wynika, że przewidziana w tym przepisie skarga musi być poprzedzona pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, które stanowi przesłankę jej dopuszczalności. Niedochowanie wskazanego obowiązku powoduje odrzucenie skargi bez możliwości jej konwalidacji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2014 r., sygn. akt II OSK 1455/14 oraz postanowienie tego sądu z dnia 13 września 2013 r., sygn. akt I OSK 1920/13 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z treści skargi, ani z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżąca pisemnie wezwała organ do wykonania opisanego na wstępie wyroku względnie załatwienia sprawy dotyczącej przyznania zasiłku okresowego i celowego. W takiej sytuacji należało uznać, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie została poprzedzona obligatoryjnym pisemnym wezwaniem, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze powyższą okoliczność, skargę – jako niedopuszczalną – należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.