Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. P. M. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na "decyzję ostateczną (prawomocną) Prodziekana ds. Studenckich Wydziału [...] dr J. P. z dnia [...] 2018 r." w przedmiocie skreślenia z listy studentów.
W odpowiedzi na skargę Dziekan Wydziału [...] Uniwersytetu W. wniósł o oddalenie skargi, a następnie w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. - uzupełniając swoje stanowisko w sprawie - wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Ze wskazanych przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie podlega już zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co musi wynikać z przepisów szczególnych.
Oznacza to, że w sprawach, w których od decyzji organu pierwszej instancji przysługuje odwołanie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko decyzja organu odwoławczego, niedopuszczalna jest natomiast skarga na wydaną w tej sprawie decyzję organu pierwszej instancji.
W przedmiotowej sprawie skarżący określił jako przedmiot zaskarżenia "decyzję ostateczną (prawomocną) Prodziekana ds. Studenckich [...] dr J. P. z dnia [...] 2018 r." Z akt sprawy wynika, że wskazane rozstrzygnięcie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia w postaci odwołania do Rektora Uniwersytetu W. za pośrednictwem Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu W. w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W celu zakwestionowania zaskarżonej decyzji, skarżący powinien był zatem w pierwszej kolejności wnieść w ustawowym terminie odwołanie do Rektora Uniwersytetu W., co zresztą uczynił. Następnie zaś miał prawo wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę na decyzję organu odwoławczego.
Skoro w niniejszej sprawie strona zaskarżyła rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, Sąd zobligowany był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.