Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 kwietnia 2023 r. I. M. (dalej: strona, skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Dyrektora Przedszkola nr [...] z Oddziałami Integracyjnymi im. [...] w Ś. (dalej: organ) z dnia 23 marca 2023 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola.
W piśmie procesowym z dnia 3 stycznia 2024 r., wobec zawiadomienia Sądu o terminie rozprawy, organ poinformował, że małoletni syn skarżącej został przyjęty do Przedszkola i uczęszcza do niego nadal. Wobec powyższego - w ocenie organu - wniesiona skarga stała się bezprzedmiotowa i postępowanie sądowe powinno ulec umorzeniu.
Pismem procesowym z dnia 22 stycznia 2024 r. strona skarżąca potwierdziła, że jej syn ostatecznie został przyjęty do Przedszkola. W związku z zaistniałą okolicznością cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Innymi słowy, cofnięcie skargi przez skarżącego jest co do zasady wiążące dla sądu administracyjnego. Związanie Sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (zob. wyrok NSA z 8 10.2017r. I OSK 3/07, Legalis).
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, nie zachodziły okoliczności wymienione w art. 60 p.p.s.a., które stanowią przeszkodę skutecznego cofnięcia skargi, zaś oświadczenie skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi – w świetle materiału aktowego niniejszej sprawy - nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie, co orzeczono w tenorze postanowienia.
Rozstrzygnięcie zawarte w pkt II sentencji postanowienia znajduje uzasadnienie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.