Uzasadnienie
Z. R. (dalej jako skarżący) pismem z dnia 23 października 2014 r. wystąpił o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 9 października 2014 r., domagając się zastąpienia w wierszu trzydziestym drugim liczonym od góry protokołu błędnie zapisanych sygnatur spraw: "IV SAB/Wr 169/14" i "IV SAB/Wr 249/14", prawidłowymi: "IV SAB/Wr 168/14" i "IV SAB/Wr 241/14". W uzasadnieniu wniosku podał, że zauważony przez niego błąd w zapisie jest oczywisty.
Zarządzeniem z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Wr 321/14 przewodniczący, oddalił wniosek skarżącego o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 9 października 2014 r., wskazując, że według oświadczenia protokolantki protokół został sporządzony zgodnie z tym co usłyszała.
Pismem z dnia 23 lutego 2015 r. skarżący wniósł odwołanie od zarządzenia przewodniczącego, podnosząc, że strona postępowania przed sądem administracyjnym ma prawo domagać się sprostowania nieścisłości w protokole, jeżeli uzna, że protokół nie odzwierciedla jej wypowiedzi i intencji. Skarżący zarzucił, że zapisane w protokole rozprawy błędne sygnatury akt naruszają "logikę wniosku" a odmowa sprostowania stanowi dowód nieobiektywności Sądu w jego sprawie. Podniósł także, że oświadczenie protokolantki nie ma znaczenia w sprawie, bowiem nie jest ona stroną postępowania i nie ma prawa ingerować w "treść wniosku".
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Odwołanie skarżącego nie ma uzasadnionych podstaw i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 100 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) protokolant pod kierunkiem przewodniczącego spisuje z przebiegu posiedzenia jawnego protokół. W myśl zaś art. 101 § 1 p.p.s.a. protokół powinien zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, miejsca i daty posiedzenia, imiona i nazwiska sędziów, protokolanta, prokuratora, stron, jak również obecnych na posiedzeniu przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz oznaczenie sprawy i wzmiankę co do jawności;
- 2) przebieg posiedzenia, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, wymienienie zarządzeń i orzeczeń wydanych na posiedzeniu oraz stwierdzenie, czy zostały ogłoszone; jeżeli sporządzenie odrębnej sentencji orzeczenia nie jest wymagane, wystarcza zamieszczenie w protokole treści samego rozstrzygnięcia; zamiast podania wniosków i twierdzeń można w protokole powołać się na pisma przygotowawcze;
- 3) czynności stron mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Uzasadnione jest zatem stwierdzenie, że protokół stanowi odzwierciedlenie wszystkich istotnych zdarzeń, jakie miały miejsce na sali sądowej. Tym samym, uznać należy, że tylko należycie umotywowany wniosek o sprostowanie protokołu może być skuteczny. Zatem, obowiązek wykazania błędu w protokole rozprawy spoczywa na stronie wnoszącej o sprostowanie.
W ocenie Sądu skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby protokół z dnia 9 października 2014 r. nienależycie odzwierciedlał przebieg rozprawy. Skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że dostrzeżona przez niego pomyłka w protokole ma charakter oczywisty.
Trudno jednak zgodzić się ze skarżącym w tym względzie, ponieważ przymiotnik "oczywisty" w języku etnicznym ma znaczenie "nie budzący wątpliwości co do znaczenia, wagi, prawdziwości; bezsporny, pewny (tak za: Słownik języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005). Wskazanie zatem w protokole rozprawy innej sygnatury akt sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w żadnym wypadku nie może być uznane za bezsporny i pewny błąd. Zwłaszcza, że jak wynika z oświadczenia protokolantki - zastępcy Kierownika Sekretariatu Wydziału IV A.F. - protokół został spisany zgodnie z ustnie wypowiedzianymi oświadczeniami i wnioskami skarżącego. Ponadto skarżący zarzucając, naruszenie "logiki" jego wniosku nie wyjaśnił na czym owo naruszenie miało polegać.
Wobec powyższego, na podstawie art. 103 zdanie drugie p.p.s.a. odwołanie skarżącego należało oddalić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.