Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 kwietnia 2015 r. Fundacja A z/s w S., dalej: skarżąca, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy rozpatrzenia sprawy dotyczącej wniosku o udział w wydatkach budżetowych.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że skarżąca pismem z dnia 29 stycznia 2015 r., w którym powołała się na art. 37 k.p.a., złożyła zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wójta Gminy Z. w przedmiocie wniosku o uwzględnienie uczestnictwa mieszkańców miejscowości T. w wydatkach budżetowych Gminy Z. Pismem z dnia 26 marca 2015 r. Kolegium wyjaśniło wnoszącemu zażalenie, że sprawa, której dotyczy zażalenie nie jest sprawą administracyjną, do której mają zastosowanie przepisy k.p.a. bowiem nie jest sprawą indywidualną załatwianą w drodze decyzji administracyjnej. W/w pismo stało się przedmiotem zaskarżenia do tut. Sądu.
Zdaniem Kolegium skarga podlega odrzuceniu bowiem sprawa będąca przedmiotem skargi nie jest sprawą administracyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Obowiązkiem sądu przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi jest zbadanie m.in. legitymacji strony skarżącej, zachowania terminu wniesienia skargi i spełnienia przez nią warunków formalnych, a przede wszystkim ocena dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi m.in. o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów został natomiast doprecyzowany przepisami art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Wynikają one także ze szczegółowych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi pismo z dnia [...], nr [...]. Pismo to informuje jedynie skarżącą, że sprawa, której dotyczy złożone przez nią zażalenie, tj. "wniosek o uwzględnienie uczestnictwa mieszkańców miejscowości T. w wydatkach budżetowych Gminy Z. w sposób akcyjny" nie jest sprawą administracyjną, do której stosuje się przepisy k.p.a., bowiem nie jest to sprawa indywidualna, załatwiana w drodze decyzji administracyjnej.
Zaskarżone pismo nie jest decyzją, nie jest również aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pismo to ma wyłącznie charakter informacyjny – ani jego treść, ani forma nie stwarzają podstaw, aby uznać je za akt z zakresu administracji publicznej, dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie zmienia ono sytuacji prawnej wnoszącego skargę, zaś do aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. należy zaliczyć takie akty i czynności, które konkretyzują uprawnienia lub obowiązki wynikające z mocy prawa.
Stwierdzenie, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej, co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.