Uzasadnienie
We wniosku z dnia 19 maja 2014 r. (uzupełnionym pismem z dnia 6 czerwca 2014 r.) skarżący wystąpił o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie następujących sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu: sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego NSA Henryka Ożoga; sędziego NSA Mirosławy Rozbickiej- Ostrowskiej; sędziego NSA Jolanty Sikorskiej oraz sędziego NSA Julii Szczygielskiej. Skarżący zarzucił ww. osobom "brak bezstronności, dyspozycyjność wobec Prezydenta W. i Skarbu Państwa oraz fakt, że brali udział w wydaniu orzeczenia, co do którego istnieje podejrzenie, że jest ono niezgodne z prawem, zasadą humanitaryzmu i poszanowania godności człowieka".
Wskazani we wniosku sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, że w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 323/14, w stosunku do nich nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. z 2012 r., Dz.U. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje
Przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje ściśle sytuacje, gdy sędzia może został wyłączony od rozpoznania konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy- stosownie do treści art. 18 p.p.s.a.- następuje w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
- 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
- 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Również sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.
Niezależnie od ww. przyczyn zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Obowiązkiem strony zgłaszającej wniosek jest uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a).
Mając na względzie okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy i przywołane powyżej regulacje normatywne Sąd uznał, że złożony przez skarżącego wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy wymienionych we wniosku sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie zasługuje na uwzględnienie. Przywołane przez skarżącego we wniosku okoliczności co do stronniczości, wykorzystywania stanowiska, jak też "pozostawania w korupcyjnym związku" z wymienionymi we wniosku podmiotami, wynikają wyłącznie z subiektywnego przeświadczenia skarżącego o istnieniu takich okoliczności i nie zostały przez niego uprawdopodobnione.
Również wskazani we wniosku sędziowie oświadczyli, że nie zachodzą w stosunku do nich żadne okoliczności określone w art. 18 i w art. 19 p.p.s.a. Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 sygn. akt I CZ 212/71, OSNC 1972/3/55). Subiektywne przekonanie skarżącego o stronniczości ww. sędziów, wysnute na tej podstawie, że sędziowie ci rozstrzygali na jego niekorzyść inne sprawy, nie stanowi skutecznej przyczyny wyłączenia sędziego w świetle wskazanych unormowań. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej.
Wobec zatem braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek wyłączenia sędziego, należało na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzec jak sentencji.