Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 kwietnia 2013 r. (wniesionym w dniu 30 kwietnia 2013r.) Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...]– odmawiającą przyznania pomocy w formie zasiłku okresowego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc zarzut jej niedopuszczalności, albowiem została ona wniesiona na decyzję wydaną przez organ I instancji przy niewyczerpanym w sprawie toku postępowania administracyjnego. Organ pomocowy wskazał, że od wspomnianej wyżej decyzji służyło skarżącemu prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., z którego to uprawnienia skarżący skorzystał, wnosząc w dniu 19 kwietnia 2013 r. odwołanie od powyższej decyzji. Jednakże w chwili złożenia skargi do Sądu na opisaną wyżej decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], postępowanie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym we W. nie zostało jeszcze zakończone. W tej sytuacji - zdaniem strony przeciwnej- w dniu złożenia do Sądu skargi, tj. 30 kwietnia 2013 r. skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, gdyż nie została wydana decyzja organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Dopuszczalność wniesienia skargi do sądu administracyjnego obwarowana jest wieloma ograniczeniami, do których należy zaliczyć między innymi przesłankę wyczerpania obrony na drodze postępowania lub w innej formie obrony podjętej przed organem administracji publicznej. Stanowi o tym przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.)(dalej zwanej p.p.s.a.), który przewiduje, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Wskazać przy tym należy, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Stosownie bowiem do przepisu art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Nie można zatem mówić o spełnieniu tego warunku, dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany przez organ administracyjny.
Z akt badanej sprawy wynika, że skarżący co prawda odwoływał się od decyzji będącej przedmiotem skargi do organu wyższej instancji, jednakże w konsekwencji wniesionego odwołania nie została jeszcze wydana przez organ drugiej instancji. merytoryczna decyzja. W tym miejscu dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 16 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji są ostateczne. Jednocześnie z zasady ogólnej ochrony trwałości decyzji administracyjnej wynika, że po upływie terminu do złożenia odwołania, decyzja staje się ostateczna i podlega ochronie w tym znaczeniu, że jej wzruszenie może nastąpić tylko w trybach nadzwyczajnych, przewidzianych kodeksem postępowania administracyjnego.
Stwierdzenie powyższego oznacza, że skarga, której przedmiotem jest decyzja wydana przez organ pierwszej instancji jest niedopuszczalna, albowiem postępowanie sądowo-administracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli nie zostały skutecznie wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanego aktu administracyjnego w drodze postępowania administracyjnego. A z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanej sprawie.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.