Uzasadnienie
Doręczając skarżącemu postanowienie z dnia 12 maja 2014 r. Sąd pouczył o przysługującym mu prawie złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie w pkt I oraz zażalenia w pkt II i III. Jednocześnie z pouczenia wynika, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym; skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania.
Wskazane w sentencji postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 maja 2014 r. W dniu 19 maja 2014 r. wpłynęło do Sądu zażalenie skarżącego na to postanowienie. Z jego treści wynika, że skarżący kwestionuje wszystkie trzy rozstrzygnięcia zawarte w sentencji tego orzeczenia. Tymczasem od orzeczenia w pkt I nie przysługuje zażalenie, a skarga kasacyjna. Gdyby natomiast zażalenie to traktować jako skargę kasacyjną wniesioną na postanowienie w pkt I to środek ten byłby również niedopuszczalny z powodu niesporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika.
W związku z tym na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Po jego uprawomocnieniu się zostanie nadany bieg zażaleniu skarżącego odnoszącemu się do pkt II i III postanowienia z dnia 12 maja 2014 r.