Uzasadnienie
Przedmiotem skargi H. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania stypendium szkolnego w roku szkolnym 2013/2014.
Skarga została podpisana przez T. K –S.– matką skarżącej.
W związku z powyższym, w wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 6 maja 2014 r. wezwano T. K.-S. do przedłożenia, w terminie 7 dni, pełnomocnictwa do reprezentowania H. S. w niniejszej sprawie pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone T. K.-S. w dniu 20 maja 2014 r.
Pełnomocnik skarżącej nie wykonała do dnia dzisiejszego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że w tym ostatnim przypadku ustalenie, czy skarga nie jest dotknięta brakiem formalnym, możliwe jest jedynie wtedy, gdy przedstawione zostało pełnomocnictwo, które w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej. Brak pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2010 r., sygn. akt II FSK 1377/10, publ. Lex nr 663257).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).
Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie T. K.-S. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania nie uczyniła zadość wezwaniu – nie uzupełniła braku skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie, co musiało skutkować odrzuceniem skargi.
Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.