Uzasadnienie
Skargą z dnia 18 VI 2018 r. T. P. (dalej jako "skarżący") zakwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. (dalej jako "organ") z dnia[...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia[...], ustalającą T.P. wysokość należności podlegających zwrotowi z tytułu opłat poniesionych zastępczo przez Gminę W. za pobyt J. P. w Domu Pomocy Społecznej we W..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, że decyzją autokontrolną z dnia [...]r., nr [...], uchylił w całości własną decyzję orasz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Jednocześnie organ orzekł, że zaskarżona decyzja nie została wydana bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Pismem z dnia 14 VIII 2018 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej jako "ppsa", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpoznawanej sprawie skarżący cofnął skargę.
W ocenie Sądu, w sprawie nie zaistniały okoliczności, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ppsa umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie.