Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., decyzją z dnia [...] r., Nr [...], utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] r., Nr [...], w sprawie odmowy przyznania D. G. zaliczki alimentacyjnej.
W uzasadnieniu decyzji powołano się na ustawę z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 86, poz. 732 z późn. zm.), regulującą kwestię świadczeń w formie zaliczki alimentacyjnej. Zgodnie z art. 2 pkt 7 tej ustawy, zaliczką alimentacyjną jest kwota wypłacona przez organ właściwy ze względu na wierzyciela osobie uprawnionej, na poczet należnego jej świadczenia alimentacyjnego, ustalonego na podstawie tytułu wykonawczego, jeżeli egzekucja jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 tej ustawy, prawo do zaliczki alimentacyjnej przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia 18 roku życia, a gdy uczy się w szkole lub w szkole wyższej, do ukończenia 24 roku życia, jeśli dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 583,00 zł. Zgodnie z art. 2 pkt 5 lit. c) ustawy, przez osobę uprawnioną rozumie się osobę uprawnioną do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna, jeżeli jest osobą uczącą się, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U.
Nr 228, poz. 2255 z późn. zm.). Według art. 3 pkt 13 tej ustawy, ilekroć jest w niej mowa o osobie uczącej się - oznacza to osobę pełnoletnią uczącą się, niepozostającą na utrzymaniu rodziców w związku z ich śmiercią lub z zasądzeniem od rodziców na jej rzecz alimentów, jeżeli wyrok sądu orzekający alimenty został wydany przed osiągnięciem pełnoletniości przez osobę uczącą się. Z akt sprawy wynika natomiast, że wyrok zasądzający alimenty na rzecz D. G. od jej matki, B. L. Z., został wydany dnia [...] r., a więc po osiągnięciu pełnoletniości przez D. G., która urodziła się [...] r. Organ II instancji stwierdził więc, że w świetle tych przepisów dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia złożenie przez D. G. przed osiągnięciem przez nią pełnoletniości pozwu przeciwko matce o zasądzenie alimentów.
W rezultacie D. G. nie spełniła wszystkich przesłanek uzyskania zaliczki alimentacyjnej. Zatem mimo spełnienia przez nią wymogu bezskuteczności egzekucji i wymogu dochodowego, nie przysługuje jej zaliczka alimentacyjna. W związku z powyższym organ II instancji uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa i należało ją utrzymać w mocy.
W skardze na decyzję D. G. wniosła o uchylenie decyzji organu II instancji i nakazanie wypłacenia jej należnej zaliczki alimentacyjnej. Spełniła bowiem wymogi potrzebne do uzyskania takiej zaliczki, a mianowicie: jest osobą uprawnioną do świadczenia alimentacyjnego, którego egzekucja jest bezskuteczna; ma zasądzone alimenty od obojga rodziców; jest osobą uczącą się w szkole wyższej; spełnia kryteria dochodowe. Jedynym problemem jest zasądzenie alimentów od matki po osiągnięciu przez skarżącą pełnoletniości. Nie z jej winy jej sytuacja zmieniła się w momencie uzyskania pełnoletniości, przed maturą. Opisała także swe dotychczasowe trudności życiowe oraz plany na przyszłość uzależnione od zdobycia wykształcenia.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Według art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest zatem władny nakazać organowi administracyjnemu przyznania zaliczki alimentacyjnej, jak tego żąda skarżąca.
W niniejszej sprawie nie występują takie wady i uchybienia, które dałyby Sądowi możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...], utrzymujaca w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w M. z dnia [...] r., Nr [...], w sprawie odmowy przyznania D. G. zaliczki alimentacyjnej. Podstawę materialnoprawną decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732 z późn. zm.).
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w postępowaniu wszczętym na wniosek skarżącej, wywodzi ona żądanie przyznania zaliczki alimentacyjnej w związku z tym, że bezskuteczna okazała się egzekucja alimentów zasądzonych na rzecz skarżącej od jej matki, B. Z.. W przedmiocie zobowiązań alimentacyjnych ojca skarżącej, J. G., w aktach administracyjnych sprawy znajduje się natomiast uwierzytelniona kopia zawiadomienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w J., z dnia [...] r., o zakończeniu postępowania egzekucyjnego w związku z osiągnięciem pełnoletniości przez skarżącą oraz w związku z niezłożeniem przez nią oświadczenia co do dalszego popierania postępowania egzekucyjnego. Stąd też skarżąca nie spełniła w tym zakresie ustawowego wymogu bezskuteczności egzekucji.
W związku z tym, że skarżąca wywodzi swe żądanie o zaliczkę alimentacyjną z niezrealizowanych świadczeń alimentacyjnych ze strony jej matki, odmowa przyznania tej zaliczki alimentacyjnej decyzjami obydwu instancji jest zgodna prawem. W sprawie zaistniała bowiem przesłanka negatywna, wynikająca z art. 2 pkt 5 lit. c) ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, w związku z art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z art. 2 pkt 15 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, przez osobę uprawnioną rozumie się osobę uprawnioną do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna, jeżeli jest osobą uczącą się, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych. Według art. 3 pkt 13 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ilekroć jest w niej mowa o osobie uczącej się - oznacza to osobę pełnoletnią uczącą się, niepozostającą na utrzymaniu rodziców w związku z ich śmiercią lub z zasądzeniem od rodziców na jej rzecz alimentów, jeżeli wyrok sądu orzekający alimenty został wydany przed osiągnięciem pełnoletniości przez osobę uczącą się.
Wyrok zasądzający alimenty na rzecz skarżącej od matki skarżącej został natomiast wydany już po uzyskaniu pełnoletniości przez skarżącą. Biorąc to pod uwagę, skarżąca nie jest osobą uczącą się w rozumieniu przepisów ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej.
Stan faktyczny sprawy w dacie wydania zaskarżonej decyzji nie daje zatem podstawy do przyznania skarżącej wnioskowanej zaliczki alimentacyjnej wywiedzionej z niezrealizowanych przez jej matkę świadczeń alimentacyjnych. Bezzasadne jest zatem twierdzenie skarżącej, że spełnia wymogi ustawowe przyznania jej wnioskowanej zaliczki alimentacyjnej.
Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.