Uzasadnienie
Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest opisana w sentencji uchwała Zarządu Województwa D. w przedmiocie powołania na stanowisko Dyrektora Opery W. na okres trzech sezonów artystycznych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu W. S. (dalej strona, skarżący) wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały wskazując, że odmowa wstrzymania wykonania uchwały może doprowadzić do powołania na stanowisko osobę, która wygrała konkurs przeprowadzony z istotnym naruszeniem prawa, w którym to konkursie w sposób nieuzasadniony pominięto kandydaturę skarżącego i nie dopuszczono go do drugiego etapu. W ocenie skarżącego, przeprowadzenie konkursu z naruszeniem prawa może spowodować unicestwienie powołania dyrektora, co może rodzić odpowiedzialność odszkodowawczą organizatora konkursu. Jak wskazał skarżący, wynagrodzenie dyrektora Opery W. jest wysokie, a powołanie dyrektora na trzy sezony artystyczne może spowodować możliwość wyrządzenia organizatorowi konkursu (Województwu D.) znacznej szkody. Wstrzymanie wykonania uchwały pozwoli też uniknąć roszczeń odszkodowawczych przez osoby zainteresowane (w szczególności zwycięzcę konkursu).
Zdaniem skarżącego, rozważenia wymaga również, czy odmowa wstrzymania wykonania uchwały nie doprowadzi do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w zakresie decyzji podjętych przez dyrektora wyłonionego w wyniku wadliwie przeprowadzonego konkursu, takich jak akceptowanie repertuaru, ustalanie cen biletów, kontraktowanie artystów. W przypadku bowiem konieczności rezygnacji ze stanowiska i przeprowadzenia nowego konkursu może dojść do trudnych do odwrócenia skutków w zakresie podjętych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, o czym stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania, w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie.
W rozpatrywanej sprawie, będąca przedmiotem zaskarżenia uchwała Zarządu Województwa D. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] została już wykonana, bowiem weszła w życie w dniu jej podjęcia. Powyższe wynika z treści § 3 uchwały. Podkreślić należy, że warunkiem zastosowania instytucji wstrzymania wykonania jest istnienie możliwości wystąpienia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Oznacza to, że nie ma podstaw do jej zastosowania, gdy wszystkie skutki, które mogły wyniknąć z wykonania decyzji (uchwały), już wystąpiły. Natomiast z § 1 przedmiotowej uchwały wynika, że z dniem [...] kwietnia 2018 r. na stanowisko dyrektora Opery W. na okres trzech sezonów artystycznych powołano M. N.-N., co miało swoje umocowanie w przepisach art. 68 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (Dz. U. z 2018 r., poz. 108 ze zm.) oraz art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862 ze zm.).
Podkreślić należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania ma funkcję wyłącznie prewencyjną i nie daje możliwości odwrócenia dokonanych już czynności. Wstrzymanie wykonania decyzji (uchwały) jest w takim przypadku bezprzedmiotowe. Skutki tej decyzji (uchwały) mogą być zatem zniwelowane jedynie przez pozytywne dla skarżącego orzeczenie Sądu uwzględniające jego skargę, a nie przez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08, z dnia 1 października 2013 r. sygn. akt I OSK 2149/13 oraz z dnia 17 września 2014 r. sygn. akt I OSK 2171/14; dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Niezależnie od powyższego, podkreślenia wymaga, że skarżący nie przedstawił we wniosku argumentów świadczących o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. Argumentacja wniosku sprowadza się w istocie do wykazywania niezgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tymczasem na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, Sąd nie bada zasadności skargi. Ponadto stwierdzenie, że powołany dyrektor rozpoczął podejmowanie określonych decyzji istotnych z punktu widzenia instytucji kultury, tj. akceptowanie repertuaru, ustalanie cen biletów, kontraktowanie artystów nie mieści się ani w zakresie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani w zakresie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką ochrony tymczasowej nie jest również potrzeba ochrony interesu publicznego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.