Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 września 2021 r. strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na niewykonanie prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 lutego 2021 r., sygn. akt III SAB/Wr 1524/20.
Zarządzeniem z dnia 24 marca 2022 r. (doręczonym w dniu 31 marca 2022 r.) wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Nieprzekraczalny termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 7 kwietnia 2022 r. Strona skarżąca nie zastosowała się tego pouczenia i nie uiściła wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Przepis z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022, poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.) stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o których mowa w § 1 jest m.in. skarga (§ 2).
Przywołana wyżej regulacja określa więc wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 (zd. pierwsze), że brak opłaty pozbawia Sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy. Tym samym zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie strona skarżąca pomimo wezwania Sądu ze wskazaniem określonego rygoru, nie uiściła w zakreślonym, ustawowym terminie 7 dni należnego wpisu od skargi, co skutkowało jej odrzuceniem, o czym Sąd orzekł w tenorze postanowienia na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa.