Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 lipca 2010 r. T. K. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 350/09 oddalającego skargę T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej.
Skarżąca podała, że w czasie wydania wyroku przebywała na zwolnieniu lekarskim i nie była w stanie dokonać wymaganych czynności.
Pismem z dnia 7 września 2010 r. Sąd wezwał skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku poprzez przedłożenie Sądowi stosownych zaświadczeń czy zwolnień lekarskich, lub innej dokumentacji.
W odpowiedzi skarżąca przedłożyła zaświadczenie z dnia 2 października 2009 r. wystawione przez lekarza sądowego przy Sądzie Okręgowym w Świdnicy, z którego wynika, że skarżąca nie mogła stawić się w dniu 29 września 2009 r. na wezwanie Sądu Rejonowego w Świdnicy z powodu choroby. Przewidywany termin jej zdolności do stawienia się na wezwanie Sądu wyznaczono na dzień 19 października 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony.
Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Informacyjnie należy wskazać, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt SA/Sz 630/96, LEX nr 30784). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. (zob. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r. sygn. akt III SA 1716/99, niepubl.).
Istotnie, okoliczności faktyczne wskazane przez skarżącą, tj. niezdolność do pracy z powodu choroby mają charakter okoliczności wyjątkowych. Z przedłożonego zaświadczenia wynika, że skarżąca nie mogła stawić się w dniu 29 września 2009 r. na wezwanie Sądu Rejonowego w Świdnicy, a przewidywany termin zdolności stawienia się na wezwanie Sądu ustalono na dzień 19 października 2009 r.
Należy jednak zauważyć, iż termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia. Bez znaczenia dla obliczenia terminu jest data, w której sama strona dowiedziała się o tym i mogła tej czynności dokonać (por. postanowienie SN z dnia 10 września 1971 r., I CZ 138/71, OSPiKA 1972, nr 3, poz. 50).
Skoro zatem skarżąca do dnia 19 października 2009 r. była niezdolna do pracy z powodu choroby, to siedmiodniowy termin do złożenia wniosku liczony od pierwszego dnia następującego po dniu ustania niezdolności do pracy, tzn. od dnia 20 października 2009 r., upływał w dniu 26 października 2009 r. Skarżąca zaś złożyła wymieniony wniosek w dniu 21 lipca 2010 r. co oznacza, że wniosek jako spóźniony skutkuje jego odrzuceniem.
W związku z tym na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.