Uzasadnienie
13 lipca 2016 r. skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję SKO we W. z dnia 13 stycznia 2016 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia 30 września 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję MOPS z dnia 21 sierpnia 2015 r. odmawiającej przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego za okres od dnia 1 września 2015 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i przyznającej skarżącemu dodatek mieszkaniowy na okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 29 lutego 2016 r. w kwocie 328,53 zł.
Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2017 r. Sąd oddalił skargę w całości.
Wnioskiem z dnia 25 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku z dnia 19 kwietnia 2017 r. o dodatkowe pouczenie "o prawie do wniesienia powództwa do sądu powszechnego na doręczenie mu rozstrzygnięcia w zakończonym postępowaniu sądowoadministracyjnym".
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku.
Wnioskiem z dnia 18 lipca 2017 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 14 czerwca 2017 r. o dodatkowe pouczenie "o prawie wniesienia powództwa do sądu powszechnego". Jednocześnie skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie z dnia 14 czerwca 2017 r.
Postanowieniem z dnia 14 września 2017 r. sygn.. akt I OZ 1326/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego od wyżej wskazanego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Podstawę materialno-prawną rozstrzygnięcia stanowi art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a..
Stanowi on, że strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeśli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.).
Przepis ten określa, w jakich przypadkach Sąd może dokonać uzupełnienia wyroku (postanowienia). Są to następujące sytuacje:
- 1) sąd nie orzekł o całości skargi,
- 2) albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Sąd orzekł o całości wniosku – co wynika z treści postanowienia.
Nie można zamieścić żądanego przez skarżącego pouczenia, gdyż od postanowienia o odmowie uzupełnienia wyroku WSA, przysługiwało skarżącemu prawo wniesienia zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego prawa skarżący skorzystał – a nie powództwo do sądu powszechnego.
We wskazanych okolicznościach wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienie z dnia 14 czerwca 2017 r. jest niezasadny. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji.