Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 września 2012 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowienie to zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 25 września 2012 r.
Pismem z dnia 28 września 2012 r., złożonym osobiście w Sądzie w dniu 3 października 2012 r., skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia domagając się przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z treści przepisu art. 259 § 1 w związku z art. 258 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej p.p.s.a.) wynika, że od postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia.
Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy wynika, że powyższe postanowienie referendarza sądowego z dnia 19 września 2012 r. zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 25 września 2012 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem na potwierdzeniu odbioru tej przesyłki. Wraz z tym postanowieniem doręczono skarżącemu pismo Sądu z dnia 19 września 2012 r. zawierające pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia tego postanowienia, poprzez wniesienie sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia oraz o tym, że sprzeciw wniesiony po upływie terminu zostanie odrzucony.
Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął zatem w niniejszej sprawie, we wtorek, 2 października 2012 r.
Skarżący zaś, jak już wyżej wskazano, złożył sprzeciw osobiście w biurze podawczym Sądu, w środę, 3 października 2012 r., czyli jeden dzień po upływie siedmiodniowego terminu.
W tej sytuacji sprzeciw wniesiony po terminie, określonym w art. 259 § 1 p.p.s.a, podlegał odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.