Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 kwietnia 2005 r. (data wpływu) J. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy.
Dnia 10 maja 2006 r. odbyła się rozprawa sądowoadministracyjna w sprawie ze skargi J. K., podczas której skarżący zarzucił, że "organ nie udzielił mu odpowiedzi na zadane pytania" oraz złożył wniosek o zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r. Sąd odmówił skarżącemu zawieszenia postępowania wobec braku ustawowych przesłanek, o których mowa w przepisach art. art.124, 125 i 126 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Dnia 27 września 2006 r. odbyła się kolejna rozprawa sądowoadministracyjna w sprawie ze skargi J. K.. Skarżący podniósł, że w związku ze złożoną przez niego skargą na działanie Starosty L. toczy się postępowanie przed WSA w Opolu ze skargi na działanie urzędu. Również prowadzona jest sprawa w Prokuraturze Rejonowej w L. o niedopełnienie obowiązków przez Starostę L. Skarżący wniósł o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia prowadzonych postępowań.
Postanowieniem z dnia 18 października 2006 r. Sąd odmówił skarżącemu zawieszenia postępowania wobec braku ustawowych przesłanek, o których mowa w przepisach art. art. 124, 125 i 126 cytowanej ustawy.
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt I OZ 91/07 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. K. na wymienione postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 października 2006 r.
W dniu 10 października 2007 r. odbyła się kolejna rozprawa sądowoadministracyjna w sprawie ze skargi J. K. Skarżący złożył ponownie wniosek o zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wniosek umotywował tym, że złożył doniesienie o popełnieniu przestępstwa do Prokuratury Krajowej i Okręgowej w L. oraz tym, że najpierw muszą być rozstrzygnięte sprawy karne w prokuraturze i w sądzie dotyczące samowoli funkcjonariuszy publicznych, w związku ze sprawami skarżącego, w których postępowanie trwa w urzędach ponad 10 lat.
W odpowiedzi na powyższy wniosek skarżącego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. sprzeciwiło się uwzględnieniu jego żądania, albowiem nie dopatrzono się związku pomiędzy toczącymi się postępowaniami karnymi a sprawą ze skargi na decyzję Kolegium utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. w przedmiocie wydania prawa jazdy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zawieszenie postępowania jest instytucją procesową mającą na celu usunięcie przeszkód, uniemożliwiających prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego o charakterze przejściowym. Przesłanki zawieszenia postępowania przed sądem administracyjnym zostały enumeratywnie wymienione w rozdziale 9 działu III ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Stosownie do art. 124 §1 p.p.s.a. Sąd zawiesza postępowanie z urzędu: 1) w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela z zastrzeżeniem §3;
- 2) jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie;
- 3) jeżeli strona lub jej przedstawiciel ustawowy znajduje się w miejscowości pozbawionej wskutek nadzwyczajnych wydarzeń komunikacji z siedzibą sądu;
- 4) jeżeli w stosunku do strony zostało wszczęte postępowanie upadłościowe, a sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości;
- 5) w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnego;
- 6) w przypadku, o którym mowa w art. 56, tj. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania.
Zgodnie z art. 125 § 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu: 1) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym;
- 2) jeżeli ujawni się czyn, którego ustalenie w drodze karnej lub dyscyplinarnej mogłoby wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej;
- 3) jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu;
- 4) w razie śmierci pełnomocnika, chyba że strona działa przed sądem osobiście.
Stosownie zaś do art. 126 p.p.s.a. Sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek zawieszenia postępowania, o których mowa w przepisach art. 124 i 125 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu nie zachodzą również przesłanki zawieszenia postępowania na mocy przepisu art. 126 p.p.s.a., który pozwala na zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. Trzeba przy tym wskazać, że Sąd nie jest związany zgłoszonymi wnioskami, a rozstrzygnięcie kwestii zawieszenia postępowania zależy w omawianym przypadku od uznania Sądu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.