Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Obecnie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, co potwierdził dokumentami z urzędu pracy. Nie otrzymuje dochodów z tytułu zatrudnienia, renty, pomocy społecznej i innych źródeł. Wyjaśnił, że nie posiada żadnych nieruchomości, w tym mieszkania i w związku z tym nie ponosi wydatków związanych ich utrzymaniem. Utrzymuje się z pomocy znajomych i pomocy rzeczowej instytucji pozarządowych w formie posiłków, ubrań. Nie posiada również oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych. Podał, że jest osobą bezdomną i żyje w ubóstwie.
Przepis art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata z urzędu.
Przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, iż skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiadającą majątku, w tym mieszkania, jak również wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.