Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 4 września 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 364/18

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. E. S. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę w przedmiocie przyznania mu odszkodowania od Powiatowego Urzędu Pracy we W. (dalej PUP) w wysokości [...] złotych. Skarżący wskazał, że w dniu 15 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych (sygn. akt IV SA/Wr 610/17) wydał wyrok, którym uchylił zaskarżoną decyzję. Strona podniosła, że z pouczenia (które zostało jej doręczone wraz z ww. wyrokiem) wynika, iż przysługuje jej prawo złożenia do Sądu wniosku "o przyznanie prawa pomocy w uzyskaniu odszkodowania". Zdaniem skarżącego, PUP pozbawiając skarżącego możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, naraził go na utratę środków finansowych niezbędnych do życia przez okres prawie 5 lat.

Skarżący podkreślił, że podczas tego okresu był "nękany upomnieniami", które narażały na stres zarówno jego, jak i jego żonę. Końcowo skarżący wskazał, że popadł w ogromne długi, a stan jego zdrowia uległ w znacznym stopniu pogorszeniu. Powyższe, w ocenie strony, uzasadnia wniesienie sprawy do tutejszego Sądu i żądanie przyznania odszkodowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu, skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym, w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

We wniesionej do Sądu skardze z dnia [...] sierpnia 2018 r. skarżący domagał się odszkodowania od PUP za pozbawienie go możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, co naraziło go - przez okres prawie 5 lat - na utratę środków finansowych niezbędnych do życia.

Powołany powyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. nie przewiduje rozpoznawania przez sądy administracyjne roszczeń osób, których dobra osobiste zostały naruszone przez działania organów administracji publicznej. Wskazać należy, że uzyskanie odszkodowania i zadośćuczynienia rozpoznawane jest przez sądy powszechne na drodze postępowania cywilnego. Skoro zatem skarga strony nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 p.p.s.a., to tym samym jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.