Uzasadnienie
K. J. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego nr [...] we W. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego.
Z treści złożonej skargi oraz z okoliczności faktycznych sprawy bezsprzecznie wynika, iż w istocie jest to skarga na decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.
Wskazać należy, że od decyzji organu I instancji, jakim niewątpliwie jest Dyrektor Zakładu Karnego, wydanej w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, przysługuje prawo złożenia odwołania do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej we W. Tej treści pouczenie zawarte zostało w zaskarżonej decyzji.
Stosując się do tego pouczenia, skarżący wniósł odwołanie od omawianej decyzji. Złożenie odwołania obligowało zatem organ odwoławczy do jego rozpoznania, co jak wynika z akt sprawy nie nastąpiło. Błędnie poinformowano natomiast skarżącego o właściwości sądu powszechnego w rozważanej sprawie.
Działając zgodnie z otrzymanym pouczeniem, skarżący skierował pozew do Sądu Rejonowego dla W.-Ś., który postanowieniem z dnia [...] 2012 r., sygn. akt [...] uznał się niewłaściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej sprawy i przekazał ją tutejszemu Sądowi jako właściwemu.
Niemniej jednak, przekazana Sądowi skarga jest skargą na decyzję organu I instancji. Z kolei, sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.