Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 sierpnia 2019 r. J. K. (dalej: strona lub skarżąca) wniosła skargę na opisane w sentencji orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie uznania winnym zarzucanego naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany.
Zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 17 września 2019 r. reprezentujący stronę pełnomocnik został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych wniesionej skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
W związku z tym, że w wyznaczonym terminie nie wpłynął do tutejszego Sądu dokument potwierdzający umocowanie pełnomocnika do zastępowania strony skarżącej, zarządzeniem z dnia 17 października 2019 r. została ona wezwana w terminie 7 dni do osobistego podpisania skargi bądź nadesłania oryginalnie przez nią podpisanego jej odpisu.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 6 listopada 2019 r. W przewidzianym okresie, który upływał z dniem 13 listopada 2019 r., strona nie podpisała jednak wniesionej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać jej podpis albo podpis jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Ponadto do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3).
Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Taka zaś sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 23 września 2019 r. przesłano pełnomocnikowi strony wezwanie do przedłożenia dokumentu, z którego wynikałoby jego umocowanie do działania w imieniu skarżącej w niniejszym postępowaniu. Wobec tego, że powyższy dokument nie został przez niego dołączony w wyznaczonym terminie, w dniu 18 października 2019 r. zwrócono się bezpośrednio do skarżącej z wezwaniem do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi poprzez jej podpisanie, pouczając ją jednocześnie, że ich nieusunięcie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkowało odrzuceniem skargi.
Jak wynika z treści art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W myśl art. 111 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
W przedmiotowej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 6 listopada 2019 r. Zatem termin na jego zrealizowanie upływał z dniem 13 listopada 2019 r., który wypadał w środę. W zakreślonym terminie skarżąca nie podpisała jednak skargi.
Wobec powyższego wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.