Uzasadnienie
M. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na oznaczone wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie uznania zarzutów wniesionych przez dłużnika za niedopuszczalne i nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o jej oddalenie z tym uzasadnieniem,że miało podstawy prawne i faktyczne do uchylenia poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
Pismem z dnia 7 lipca 2015 r. skarżący w związku cofnął skargę na przedmiotowe postanowienie, nie uzasadniając w tym zakresie swojego stanowiska.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (zwana dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie M. H. w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle materiału aktowego badanej sprawy nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń.
W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.