Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania, reprezentowanej przez A. G., B. G. od decyzji Starszego Administratora ds. Świadczeń Rodzinnych i Alimentacyjnych w Dziale Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] o umorzeniu postępowania dotyczącego uznania B. G. za uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych, zakwestionowaną decyzję utrzymało w mocy.
W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że na mocy decyzji z dnia 11 września 2012 r. organ pierwszej instancji przyznał świadczenia alimentacyjne na rzecz dzieci B. G.: K. O. i W.O. w kwocie 400,00 zł miesięcznie na każde dziecko, na okres od dnia 1 października 2012 r. do dnia 30 września 2013 r. Następnie wszczął postępowanie w sprawie uznania wyżej wymienionej za uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych. W piśmie z dnia 12 listopada 2012 r. organ zobowiązał stronę do zgłoszenia się w terminie 7 dni od otrzymania wezwania w celu przeprowadzenia wywiadu i złożenia oświadczenia majątkowego oraz przedstawienia dokumentacji dotyczącej uzyskiwanych dochodów i rejestracji w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna lub poszukująca pracy.
Jak wynika z akt sprawy, uzyskano od strony wymagane oświadczenie majątkowe oraz potwierdzenie faktu zarejestrowania w urzędzie pracy ze statusem osoby bezrobotnej. Przeprowadzono także ze stroną wywiad alimentacyjny.
W tym stanie rzeczy, organ pierwszej instancji wydał zakwestionowaną decyzję, na mocy której umorzył postępowanie w sprawie uznania strony za uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych.
Od tej decyzji strona złożyła odwołanie, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jak dalej podał organ odwoławczy, zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r., poz. 1228 ze zm.), dalej: ustawa, w przypadku gdy dłużnik alimentacyjny uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówił:
- 1) złożenia oświadczenia majątkowego,
- 2) zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy,
- 3) bez uzasadnionej przyczyny, w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych
- - organ właściwy dłużnika wszczyna postępowanie dotyczące uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
Organ pierwszej instancji w piśmie z 12 listopada 2012 r. zobowiązał skarżącą do zgłoszenia się do organu w celu przeprowadzenia wywiadu i złożenia oświadczenia majątkowego oraz przedstawienia dokumentacji dotyczącej uzyskiwanych dochodów i rejestracji w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna (poszukująca pracy).
Następnie w piśmie z 27 listopada 2012 r. zawiadomił stronę o zebraniu materiału dowodowego w sprawie uznania jej za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
Z akt sprawy wynika, że uzyskano wymagane oświadczenie majątkowe skarżącej, potwierdzenie faktu zarejestrowania w urzędzie pracy ze statusem osoby bezrobotnej oraz przeprowadzono z nią wywiad alimentacyjny. Tym samym, odpadły przyczyny do uznania strony za dłużniczkę uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych.
Z tej racji organ orzekający podzielił stanowisko organu I instancji, że postępowanie w sprawie uznania skarżącej za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stało się bezprzedmiotowe na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Wobec dopełnienia przez odwołującą się ciążących na niej powinności, zachodziły podstawy do wydania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie uznania jej za uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych.
Na powyższą decyzję skarżąca, działając przez pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Pełnomocnik skarżącej zarzucił, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji "niczego nie wyjaśnia". W szczególności Kolegium nie wyjaśniło, jaki był związek tej sprawy "z całkowitą blokadą 2ch spraw o zwrot alimentów blokada łącznie z aresztowaniem odwołań oraz nie wyjaśnia, co zaistniało, że uwolniono sprawy o zwrot alimentów 9600 a do dziś aresztowana jest sprawa o zwrot 533 zł."
W dalszej części skargi pełnomocnik skarżącej wyartykułował zarzuty dotyczące nieprawidłowego postępowania pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi poprzez uchylenie decyzji lub postanowienia następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca Starszego Administratora ds. Świadczeń Rodzinnych i Alimentacyjnych w Dziale Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] o umorzeniu postępowania dotyczącego uznania skarżącej za uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych, nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie
Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowi art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2012 r., poz. 1228 ze zm.), dalej: ustawa, w przypadku gdy dłużnik alimentacyjny uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówił:
- 1) złożenia oświadczenia majątkowego,
- 2) zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy,
- 3) bez uzasadnionej przyczyny, w rozumieniu przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych, robót publicznych, prac na zasadach robót publicznych albo udziału w szkoleniu, stażu lub przygotowaniu zawodowym dorosłych
- - organ właściwy dłużnika wszczyna postępowanie dotyczące uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
Powyższa regulacja oznacza, że wystąpienie którejkolwiek z w/w przesłanek pozytywnych stanowi podstawę wszczęcia postępowania w sprawie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych
Organ pierwszej instancji w piśmie z 12 listopada 2012 r. zobowiązał skarżącą do zgłoszenia się do organu w celu przeprowadzenia wywiadu i złożenia oświadczenia majątkowego oraz przedstawienia dokumentacji dotyczącej uzyskiwanych dochodów i rejestracji w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna (poszukująca pracy).
Z akt sprawy wynika, że uzyskano wymagane oświadczenie majątkowe odwołującej się, potwierdzenie faktu zarejestrowania w urzędzie pracy ze statusem osoby bezrobotnej oraz przeprowadzono z nią wywiad alimentacyjny. Tym samym, odpadły przyczyny do uznania skarżącej za dłużniczkę uchylającą się od zobowiązań alimentacyjnych.
Zdaniem Sądu organ orzekający zasadnie uznał, że postępowanie w sprawie uznania skarżącej za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. wydał decyzję o umorzeniu postępowania, którą utrzymał w mocy organ odwoławczy.
Zgodnie, z art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.
W ocenie Sądu, przedstawione powody wydania zaskarżonej decyzji, które zostały przedstawione przez organ odwoławczy w kontekście przytoczonych wyżej, obowiązujących przepisów ustawy, pozwalają na stwierdzenie, że decyzja ta jest zgodna z prawem.
Z tej racji, stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nie wykazała by zaskarżona decyzja, jak poprzedzająca ją decyzja o organu I instancji wydana została z naruszeniem przepisów, o którym stanowi art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) oddalił skargę..