Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję Starosty Ś. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] orzekającą o utracie przez Z. D. (dalej: skarżący) statusu osoby bezrobotnej z dniem 9 czerwca 2016 r.
W zaskarżonej decyzji pouczono skarżącego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Wojewody D., w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, skarżący odebrał decyzję w dniu 22 lipca 2016 r.
Pomimo prawidłowego pouczenia, skarżący złożył skargę na wskazaną decyzję bezpośrednio do tutejszego Sądu. Jak wynika z daty stempla pocztowego skarga została nadana w dniu 17 sierpnia 2016 r., natomiast wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 23 sierpnia 2016 r. Bezzwłocznie, bo już tego samego dnia 23 sierpnia 2016 r., Sąd przesłał skargę do organu odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądowo-administracyjnym w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 ppsa decyduje data nadania skargi przez sąd (lub organ) pod adres właściwego organu (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, publ. LEX nr 505351; z dnia 9 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 779/07, publ. LEX nr 485379; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2007 r., sygn. akt I OSK 248/07, publ. LEX nr 470146; postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 633/10, publ. [numer dowodu zakryty] oraz z dnia 15 grudnia 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 759/09, publ.
LEX 642988; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 46/08, publ. LEX nr 381707; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 131/06, publ. LEX nr 284737).
W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi doręczono skarżącemu w dniu 22 lipca 2016 r. Zatem termin skutecznego wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 22 lipca 2016 r. i upłynął w dniu 22 sierpnia 2016 r. (poniedziałek). Skargę nadano w urzędzie pocztowym w dniu 17 sierpnia 2016 r. i skierowano ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, do którego wpłynęła w dniu 23 sierpnia 2016 r. Bezzwłocznie, bowiem tego samego dnia 23 sierpnia 2016 r. sąd administracyjny przekazał pismo do właściwego organu. Zatem należy przyjąć, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została wniesiona w dniu 23 sierpnia 2016 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu), czyli z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ppsa, co czyni skargę spóźnioną.
W świetle powyższego skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, co orzeczono w sentencji postanowienia.