Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 25 października 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 388/11

Uzasadnienie

Pismem z dnia 4 października 2011 r. Z. R. wniósł o rozpoznanie niniejszej sprawy przez inny sąd, wskazując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wielokrotnie wyrażał swój pogląd w toczących się sprawach. Zdaniem skarżącego inny sąd powinien teraz zająć stanowisko w rozpoznawanej sprawie.

Na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. wyznaczono skarżącemu siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku złożonego wniosku poprzez podanie imion i nazwisk sędziów, których wyłączenia się domaga wraz ze wskazaniem przyczyn uzasadniających ich wyłączenie.

W piśmie z dnia 11 października 2011 r. Z. R. wskazał, że domaga się wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Mirosławy Rozbickiej – Ostrowskiej, sędziego NSA Jolanty Sikorskiej, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędziego NSA Małgorzaty Masternak – Kubiak i sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej – Ilków. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący podniósł, że sędziowie ci brali udział w rozpoznawaniu ponad pięćdziesięciu spraw, które toczyły się z jego skarg przed tutejszym Sądem. W sprawach tych Sąd świadom – jak wskazał skarżący – jego bezsilności i nieporadności procesowej wydał zbieżne ze sobą wyroki, od których skarżący nie miał możliwości odwołania się. W ocenie skarżącego wskazani w jego wniosku sędziowie dyskryminują go, szykanują i są wobec niego uprzedzeni.

Sędzia NSA Henryk Ożóg, sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska, sędzia NSA Jolanta Sikorska, sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, sędzia WSA Lidia Serwiniowska, sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków oświadczyli, że nie znają skarżącego Z. R. oraz że nie istnieje w niniejszej sprawie okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Oświadczyli również, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1. 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2. 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3. 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4. 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5. 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6. 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

1. 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Stosownie natomiast do art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

Na wstępie należy wskazać, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Z treści oświadczeń złożonych do akt sprawy przez sędziego NSA Henryka Ożoga, sędziego NSA Mirosławę Rozbicką – Ostrowską, sędziego NSA Jolantę Sikorską, sędziego NSA Tadeusza Kuczyńskiego, sędziego WSA Lidię Serwiniowską, sędziego WSA Alojzego Wyszkowskiego, sędziego WSA Wandę Wiatkowską – Ilków nie wynika, by w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności. Jak stwierdził natomiast Sąd Najwyższy: "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55).

Podkreślić trzeba, że wnioskodawca w uzasadnieniu swojego wniosku nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziów. Samo natomiast przeświadczenie strony, że sędzia nie będzie bezstronny, wywołane faktem, że orzekał on już w innych sprawach nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego. Oceny tej nie mogą zmienić subiektywne przekonania co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania sędziego w innych sprawach skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 5.09.2008 r., I OZ 665/08, LEX nr 440113). Dodać także należy, że z art. 19 p.p.s.a. wynika, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi nie tylko faktycznie wystąpić, ale także musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji. Sformułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności sędziów, w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie jest wystarczające samo subiektywne przekonanie strony bądź utrata wiarygodności w bezstronność sędziego wynikająca z faktu, że osoba ta orzekała w innych sprawach (por. postanowienie NSA z 6.05.2009 r., II FZ 140/90, [numer dowodu zakryty]).

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., należało orzec jak w punkcie I sentencji postanowienia.

Odnosząc się do wniosku skarżącego w zakresie wyłączenia sędziego Małgorzaty Masternak – Kubiak, wskazać należy, że sędzia ta nie orzeka już w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, obecnie jest ona sędzią Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W konsekwencji zatem postępowanie w zakresie wniosku o wyłączenie tego sędziego należało – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt II sentencji postanowienia).