Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia [...] R. K. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na opisane w rubrum postanowienia orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...] utrzymujące w mocy orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji w L. z dnia [...], nr [...] uznające skarżącego winnym zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego i wymierzające karę dyscyplinarną wydalenia ze służby.
Równolegle do postępowania dyscyplinarnego skarżący został objęty postępowaniem karnym,, w którym oskarżono go o popełnienie czynów tożsamych z popełnionym deliktem dyscyplinarnym.
Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w L. sygn. [...] uniewinniający skarżącego od stawianych mu zarzutów.
Pismem z dnia [...] organ zawiadomił Sąd, że w dniu [...] wpłynął wniosek skarżącego o wznowienie postępowania dyscyplinarnego i przywrócenie do służby, z uwagi na zaistnienie przesłanki z art. 135r ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2021 r., poz. 1882 ze zm., dalej ustawa o Policji), tj. wydanie, w postępowaniu karnym o te same czyny, wyroku uniewinniającego. Na tej podstawie postanowieniem z dnia [...] organ wznowił postępowanie dyscyplinarne zakończone orzeczeniem z dnia [...].
Kolejnym pismem z dnia [...] organ poinformował, że orzeczeniem z dnia [...], nr [...], wydanym w trybie wznowienia postępowania dyscyplinarnego, uchylono w całości orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr i uniewinniono skarżącego od zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego.
Powyższe orzeczenie uzyskało walor prawomocności, jak wynika z nadesłanego do Sądu pisma organu z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłosi osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
Przy tym bezprzedmiotowość postępowania może dotyczyć aspektu podmiotowego lub przedmiotowego i oznacza brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, co uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do jej istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000, s. 428). Okoliczność taka wystąpi m.in. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Jest bowiem zasadą, że "zniknięcie" przedmiotu kontroli sądowej przed dniem wyrokowania przez sąd administracyjny skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowego, uzasadniającą jego umorzenie (por. R. Hauser, Stosowanie reguł walidacyjnych w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (w:) W poszukiwaniu dobra wspólnego. Księga jubileuszowa Profesora Maciej Zielińskiego, pod red. A. Choduń i S. Czepity, Szczecin 2010, s. 325 i nast.).
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, w której po wznowieniu postępowania organ orzeczeniem z dnia [...] nr [...] uchylił w całości orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...] i uniewinnił skarżącego od zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego.Powyższe orzeczenie ma walor prawomocności.
Wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego orzeczenia oznacza,że objęty kontrolą Sądu akt utracił byt prawny, a w konsekwencji zawisłe przed Sądem postępowanie, odnoszące się do uchylonego już aktu, stało się bezprzedmiotowe. Odpadła bowiem przedmiotowa przesłanka jego prowadzenia. Stwierdzenie powyższego uzasadniało –stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. -- umorzenie postępowania sądowego, o czym orzeczono w pkt I postanowienia. O kosztach postepowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. (pkt II).