Uzasadnienie
W dniu [...]roku skarżący – Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich w L. sporządził skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] roku Nr [...]w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za umieszczenie bez zezwolenia bandera reklamowego w pasie drogowym, którą wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu [...]roku.
W uzasadnieniu przedmiotowej skargi skarżący podał, iż w dniu [...] roku wydał decyzję, mocą której nałożył na Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "A" spółkę z o.o. z siedzibą w L. karę pieniężną za umieszczenie, bez zezwolenia zarządcy drogi bandera reklamowego o powierzchni [...] m2 w pasie drogowym przy ulicy Ł. w L.. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. dnia [...]roku wydało decyzję ostateczną uchylającą decyzję Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w L. z dnia [...]roku, co według skarżącego zostało wydane z naruszeniem prawa, a w szczególności art. 40 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot, którym według art. 50 powołanej ustawy jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
O posiadaniu przez dany podmiot interesu prawnego (legitymującego do wniesienia skargi) decyduje przepis prawa materialnego. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa organ administracji, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy oraz jego rzeczywisty związek z interesem prawnym organu administracji (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00 oraz z dnia 3 kwietnia 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 563/02). Powyższe wynika z faktu, iż skarżący wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny- na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 50 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę jako niedopuszczalną odrzucił, o czym orzekł jak w sentencji.