Uzasadnienie
B. G. - zwana dalej skarżącą, reprezentowana przez pełnomocnika A. G. (ojciec skarżącej), wniosła w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Wojewody D. z dnia z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej.
Złożyła też wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 4/12 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła w niniejszej sprawie dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego T. P. Pełnomocnik skarżącej (ojciec skarżącej) złożył na rozprawie, w dniu 26 października 2012 r., wniosek o wyznaczenie dla jego córki - skarżącej innego pełnomocnika z urzędu, ponieważ wyznaczony z urzędu radca prawny nie wywiązuje się ze swoich obowiązków. Jednoczenie złożył na tej rozprawie pismo, z dnia 24 października 2012 r., opatrzone jego podpisem, zawierające również wniosek o wyznaczenie innego radcy prawnego, ponieważ, wyżej wyznaczony z urzędu, radca prawny odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej w innej sprawie sądowej, prowadzonej pod sygnaturą akt IV SA/Wr 333/11, dotyczącej wymeldowania skarżącej z miejsca pobytu stałego. Dodał również, że obecnie pełnomocnik ten uznał skarżącą winną wskazując, że jej skarga zostanie odrzucona.
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 4/12 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem skarżącej o zmianę radcy prawnego ustanowionego z urzędu.
Pełnomocnik skarżącej (ojciec skarżącej) złożył sprzeciw od powyższego postanowienia podnosząc, że wyznaczony z urzędu pełnomocnik nie wykonuje należycie swoich obowiązków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwana dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1 i 2 tego przepisu. Postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Ponieważ, jak wynika z akt sprawy, sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego został wniesiony w ustawowym terminie, Sąd jest zobligowany do dokonania oceny sprawy w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Przepis art. 243 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne.
W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r. wydanym w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 4/12 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Następnie Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła w niniejszej sprawie dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego T. P. Przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie zostało w toku postępowania cofnięte, zatem skarżąca nadal reprezentowana jest przez wyznaczonego w sprawie pełnomocnika z urzędu. Złożenie kolejnego wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w tym zakresie nie uchyla skutków prawomocności rozstrzygnięcia referendarza sądowego z dnia 28 maja 2012 r.
Zważyć należy, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnia jej oczekiwań, tj. zdaniem strony nie wykonuje należycie swoich obowiązków. Niezadowolenie strony z działań pełnomocnika z urzędu nie może stanowić podstawy do zmiany postanowienia w przedmiocie jego ustanowienia przez referendarza sądowego bądź Sąd. Wyznaczenie radcy prawnego z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych stanowi wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Sposób reprezentacji i współpracy pełnomocnika ze skarżącą nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W związku z tym, skarżąca może zwrócić się o zmianę pełnomocnika z urzędu bezpośrednio do okręgowej izby radców prawnych.
Skoro skarżącej postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r. zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, wniosek o zmianę przez wojewódzki sąd administracyjny pełnomocnika z urzędu jest bezprzedmiotowy.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.