Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Przedmiotem skargi D. P. (dalej skarżący, strona) jest pismo z dnia [...]. w którym Polski Związek Działkowców stowarzyszenie ogrodowe w W. Okręg S. w S. poinformował skarżącego, że jego wniosek z dnia 26 września 2020 r. złożony w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176. – zwana dalej " u.d.i.p.") dotyczący wydania kserokopii sprawozdania finansowego za rok 2019 z działalności Rodzinnego Ogrodu Działkowego (dalej ROD) [...] w B., nie jest objęty zakresem tej ustawy, wobec czego pozostawił wspomniany wniosek bez rozpoznania. W uzasadnieniu swojego stanowiska zawartego w zaskarżonym piśmie organ przedstawił zakres podmiotowy i przedmiotowy powołanej ustawy. Końcowo powołując się na regulacje Statutu Polskiego Związku Działkowców wskazał, że jedyną możliwością zapoznania się z materiałami sprawozdawczym w tym z dokumentami finansowymi wskazanymi w wniosku jest ich wyłożenie przed walnym zebraniem ROD [...] w B. W skardze z dnia 12 listopada 2020 r. strona wywiodła naruszenia art. 4 pkt 5 u.d.i.p. oraz art. 4 Ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. (t.j. 2017 r., poz. 2176 o rodzinnych ogrodach działkowych oraz art. 45 pkt 2 Ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. 2021r. poz. 217), wnosząc o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej w aspekcie ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną, co wynika z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.".
Zakres właściwości sądów administracyjnych regulowany jest art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Natomiast nie są właściwe w sprawach określonych w art. 5 p.p.s.a. (w pkt 1 – 5 wymieniających rodzaje spraw wyłączonych spod właściwości sądów administracyjnych).
Z powyższego zatem wynika, że działania organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez złożenie skargi nie mogą być skuteczne. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, w której Skarżący przedmiotem skargi uczynił skierowane do niego pismo informacyjne z dnia 14 października 2020 r. co do udostępnienia żądanej informacji. Z przedmiotowego pisma wynika bowiem wprost, że organ dokonał kwalifikacji prawnej żądanej przez skarżącego informacji wskazując, że nie stanowi ona informacji publicznej i brak jest podstaw do wydania w tym przedmiocie decyzji.
Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana tylko wówczas, gdy chodzi o informacje mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy (art. 16). Jeżeli więc, według oceny dokonanej przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, żądana przez wnioskodawcę informacja nie ma takiego waloru, to w takim przypadku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania i nie występuje możliwość wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 tej ustawy, a odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej powinna nastąpić w formie pisma informacyjnego. Niedopuszczalne jest zatem, co oczywiste, wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest konsekwentnie pogląd, według którego pismo informacyjne o tym, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05). Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela.
Należy zatem uznać, że taki właśnie charakter ma zaskarżone pismo z dnia 14 października 2020 r., wystosowanie w analizowanej sprawie do Skarżącego. Wynika to bez wątpienia z treści tegoż pisma.
W tym miejscu należy także wyjaśnić, że w sprawie ze skargi na pismo informacyjne w/w skierowane do skarżącego Sąd, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest także właściwy do oceny prawidłowości stanowiska organu w zakresie rozpoznania wniosku strony z dnia 26 września 2020 r. o udostępnienie przedmiotowej informacji. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny jest możliwa jedynie w sprawie skargi na bezczynność podmiotu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga nie jest przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej.
Skoro więc sprawa z wniesionej skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających rozpoznaniu sądy administracyjne, to w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.