Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 406/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do mediacji sprawę ze skargi K. W. (dalej skarżący) na opisaną w sentencji decyzję A sp. z o.o. we W. (dalej podmiot zobowiązany). Jednocześnie do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego Sąd wyznaczył mediatora w osobie M. N. Pismem z dnia 1 lutego 2018 r. wskazany mediator poinformował Sąd, że skarżący nie wyraził zgody na udział w postępowaniu mediacyjnym. Mediator wystąpił również o zwrot poniesionych kosztów postępowania mediacyjnego w kwocie brutto 19,19 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 116d § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej u.p.p.s.a.), mediator ma prawo do wynagrodzenia i zwrotu wydatków związanych z przeprowadzeniem mediacji, chyba że wyraził zgodę na przeprowadzenie mediacji bez wynagrodzenia. Koszty wynagrodzenie i zwrotu wydatków związanych z przeprowadzeniem mediacji pokrywają strony.
Jak wynika z § 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie wysokości wynagrodzenia i podlegających zwrotowi wydatków mediatora w postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1087), w razie nieprzystąpienia stron do mediacji mediatorowi przysługuje zwrot poniesionych wydatków w wysokości nieprzekraczającej 70 złotych.
Choć niniejsza sprawa została skierowana do mediacji przez Sąd, nie oznacza to jednak, że wydatki z tym związane winny zostać pokryte również przez Sąd. Przepisy ustawy procesowej wprost bowiem stanowią o obowiązku poniesienia kosztów postępowania mediacyjnego przez strony. W związku z tym, że regulacje te nie określają żadnych kryteriów jakimi należałoby się kierować przy obciążaniu stron postępowania wydatkami związanymi z mediacją, należało przyjąć, że strony powinny pokryć te koszty po połowie. Na tym etapie postępowania nie można było bowiem uznać, że skarga bądź też odpowiedź na nią zasługuje na uwzględnienie. W takiej sytuacji należało kierować się zasadą ogólną, wyrażoną w art. 199 u.p.p.s.a., że strony powinny ponieść koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.
Mając zatem na uwadze podane okoliczności należało przyznać mediatorowi od każdej ze stron po połowie poniesionych przez niego wydatków, których wysokość wyniosła 19,19 złotych, a więc mieściła się w granicach kwot maksymalnych, wymienionych w § 4 przywołanego powyżej rozporządzenia. Wobec tego Sąd – działając na podstawie art. 116d § 1 u.p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji