Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. 2013 r. T. A. S., dalej: skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Rektora W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej z dnia [...], nr (brak) w przedmiocie zawieszenia w prawach studenta do czasu wydania orzeczenia przez komisję dyscyplinarną.
Do skargi skarżący dołączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ orzekający wniósł o jej odrzucenie.
Z treści złożonej skargi oraz z okoliczności faktycznych sprawy bezsprzecznie wynika, że w istocie jest to skarga na decyzję organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisów art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.
Wskazać należy, że od decyzji organu I instancji, jakim jest Rektor W. Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej wydanej w przedmiocie zawieszenia w prawach studenta do czasu wydania orzeczenia przez komisję dyscyplinarną przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tej treści pouczenie zawarte zostało w zaskarżonej decyzji.
Pomimo prawidłowego pouczenia, na opisaną na wstępie decyzję organu I instancji, skarżący wniósł skargę do tutejszego Sądu.
Jednakże wobec tego, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Jednocześnie Sąd wskazuje, że wobec powyższego bezzasadne było rozpatrywanie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w I instancji.
W związku z tym co wcześniej powiedziano, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.