Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 414/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie A. B. (zwanego dalej stroną lub skarżącym) na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 17 sierpnia 2017 r. odrzucające ponowny wniosek strony o wyłączenie sędziego NSA Julii Szczygielskiej, sędziego WSA Lidii Serwiniowskiej oraz sędziego WSA Wandy Wiatkowskiej-Ilków. Wskazane postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 27 grudnia 2017 r. wraz z pouczeniem o braku przysługujących środków zaskarżenia.
Pismem z dnia 28 grudnia 2017 r. skarżący wniósł jednak zażalenie na powyższe orzeczenie, domagając się jego uchylenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 194 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest m.in. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego. Użyty w tym przepisie zwrot oznacza zatem, że ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia w drodze zażalenia tylko postanowienia oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego. W takiej sytuacji niedopuszczalne jest kwestionowanie w drodze zażalenia innego rodzaju orzeczenia wydanego w przedmiocie wyłączenia sędziego, w tym w szczególności postanowienia w przedmiocie odrzucenia ponownego wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OZ 601/10 oraz z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt II OZ 566/16).
W niniejszej sprawie strona zakwestionowała postanowienie odrzucające niedopuszczalne zażalenie wniesione na orzeczenie z dnia 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 414/15, którym tutejszy Sąd odrzucił jej ponowny wniosek o wyłączenie wymienionych na wstępie sędziów. Skarżący, pomimo pouczenia o braku przysługujących mu środków zaskarżenia, wniósł jednak zażalenie na wskazane postanowienie. W ocenie Sądu czynność tę należało uznać za niedopuszczalną. Trzeba bowiem zauważyć, że skoro ustawodawca ograniczył możliwość kwestionowania innego rodzaju orzeczeń wydawanych w toku incydentalnego postępowania o wyłączenie sędziego, aniżeli postanowienia o odmowie wyłączenia sędziego, to za niedopuszczalne należało uznać zaskarżenie nie tylko postanowienia o odrzuceniu ponownego wniosku o wyłączenie sędziego, ale także kolejnych orzeczeń wydawanych na skutek zakwestionowania tego rodzaju postanowienia, w tym także orzeczenia o odrzuceniu zażalenia wywiedzionego na postanowienie wydane w trybie art. 22 § 4 p.p.s.a.
W myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, wniesione zażalenie – jako niedopuszczalne – należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.