Uzasadnienie
Skarżący B. Z. wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2016 r. wystąpił do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko oraz drugie i kolejno dzieci.
Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. decyzją z dnia [...] maja 2016 r. odmówił przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko i przyznał świadczenie wychowawcze na dwoje młodszych dzieci.
Podstawą odmowy przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko był art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz.U. z 2016 r., poz. 195) – dalej ustawa, który stanowi, że świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko przysługuje jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza 800 zł.
Dochód na każdego członka rodziny wnioskodawcy przekracza powyższą kwotę – zatem w myśl powołanego przepisu organ odmówił przyznania świadczenia wychowawczego na najstarsze dziecko.
Wnioskodawca złożył skargę na powyższą decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Według Sąd zaistniały okoliczności uzasadniające zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wystąpił bowiem w dniu 21 grudnia 2016 r. z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego o następującej treści:
Czy przepis art. 5 ust. 1 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz.U. poz. 195) są zgodne z art. 32 § 1 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie w jakim uniemożliwiają nabycie prawa do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko w każdym przypadku przekroczenia kryterium dochodowego w rodzinie osoby ubiegającej się o to świadczenie.
Rozstrzygnięcie przedstawionego przez WSA w Gdańsku pytania prawnego ma istotne znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy. Przedstawiony przez WSA w Gdańsku problem prawny jest tożsamy z problemem powstałym w niniejszej sprawie.
W tych okolicznościach Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak wyżej.