Postanowienie WSA we Wrocławiu z 9 października 2008 r., IV SA/Wr 421/08

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Rozpoznanie

w dniu 9 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Świdnica z dnia 20 grudnia 2007 r. nr XX/180/2007 w sprawie warunków przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi oraz szczegółowych warunków zwolnienia z opłat jak również trybu ich pobierania postanawia: umorzyć postępowanie.

Skład

Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia 27 września 2008 r. Wojewoda Dolnośląski cofnął skargę na uchwałę Rady Gminy Świdnica z dnia 20 grudnia 2007 r. nr XX/180/2007 w sprawie warunków przyznawania i odpłatności za usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze, z wyłączeniem specjalistycznych usług opiekuńczych dla osób z zaburzeniami psychicznymi oraz szczegółowych warunków zwolnienia z opłat jak również trybu ich pobierania, wniesioną do tutejszego Sądu.

W uzasadnieniu powyższego cofnięcia wskazał, że w związku z uchwałą z Rady Gminy Świdnicy nr XXXIII/274/08 z dnia 11 września 2008 r., zmieniającą zaskarżoną uchwałę, dalsze podtrzymywanie skargi jest niezasadne i niecelowe.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Po myśli zaś art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (...) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę".

Ponieważ w okolicznościach niniejszej sprawy, cofnięcie skargi uznać należy za skuteczne – postępowanie podlegało umorzeniu.

Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.