Uzasadnienie
Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie budzi także wątpliwości, że wskazany przepis stanowi podstawę sprostowania tego samego rodzaju uchybień w treści pisemnego uzasadnienia wyroku.
Jakkolwiek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiuje pojęcia "oczywistej omyłki", to należy przyjąć, że chodzi o nieprawidłowość innego rodzaju niż niedokładność, błędy pisarskie lub rachunkowe, która jednak nie budzi wątpliwości co do jej znaczenia, wagi czy prawdziwości (por. Słownik języka polskiego PWN, opracowanym przez Elżbietę Sobol, Warszawa 2005).
"Inne oczywiste omyłki - są swym charakterem zbliżone do niedokładności - błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego. Dlatego każdy tego rodzaju wypadek musi podlegać indywidualnej ocenie sądu po rozważeniu wszystkich okoliczności konkretnej sprawy". (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek;
"Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", teza 12 komentarza do art. 156 p.p.s.a., LEX, 2013 r.).
Zważyć należy, że na stronie siódmej, w wierszu dziewiętnastym od góry, pisemnego uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 434/14, na mocy którego oddalono skargę A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.z dnia [...], nr [...], Sąd pominął w zdaniu "Skarga podlega uwzględnieniu" wyraz "nie". Tymczasem zarówno z treści sentencji wyroku z dnia 4 grudnia 2014 r., jak i z całokształtu pisemnego uzasadnienia tego orzeczenia wynika, że skarga A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. nie była zasadna w świetle art. 8 ust. 1 pkt 2 i 3, art. 38 ust. 2 pkt 2 oraz art. 106 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 182 ze zm.). Skarga podlegała zatem oddaleniu a nie uwzględnieniu.
Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 156 § 1 p.p.s.a., należało sprostować stwierdzoną ww. oczywistą omyłkę w wierszu dziewiętnastym od góry, na stronie siódmej pisemnego uzasadnienia wyroku, dodając wyraz "nie" po wyrazie "Skarga".