Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 czerwca 2013 r. nr NK-N.4131.170.18.2013.MG Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Powiatu Bolesławickiego z dnia 25 kwietnia 2013 r. nr XXIX/172/13 w przedmiocie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.
W dniu 27 czerwca 2013 r. Rada Powiatu Bolesławieckiego podjęła uchwałę nr XXXI/184/13, którą uwzględniła zarzuty sformułowane w skardze.
Skarżący pismem z dnia 2 października 2013 r. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oświadczenie skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi, w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy, nie nasuwa – z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z czym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej na wstępie ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie wyżej wskazanego przepisu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.