Uzasadnienie
Wojewoda D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na wyżej oznaczoną uchwałę Rady Miejskiej Ch., domagając się stwierdzenia jej nieważności.
Skarga oparta została na zarzucie naruszenia art. 4 ust. 1, art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych aktów prawnych (Dz. U. Nr 62, poz. 713 ze zm.), art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Pismem z dnia 21 stycznia 2008 r. strona skarżąca cofnęła skargę, z tym uzasadnieniem, że Rada Miejska Ch. we własnym zakresie usunęła wskazane w skardze naruszenia prawa, albowiem w dniu 20 listopada 2007 r. podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie ustalenia opłat za niektóre świadczenia przedszkoli prowadzonych przez miasto Ch., której § 5 wyeliminował z obrotu uchwałę Nr XXVII/144/2000 Rady Miejskiej Ch. z dnia 23 sierpnia 2000r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 zdanie 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi uzależniona jest od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi, o czym stanowi dalej zdanie 3 art. 60 wskazanej wyżej ustawy procesowej. Z kolei niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak wynika z ujawnionych okoliczności sprawy, przepisem § 5 Uchwały Rady Miejskiej Ch. z dnia [...] r., Nr [...] postanowiono, że traci moc Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w Ch. z dnia [...] r. w sprawie określenia zasad odpłatności za pobyt dzieci w przedszkolach prowadzonych przez miasto Ch.oraz zasad odpłatności za korzystanie z wyżywienia przez pracowników zatrudnionych w przedszkolach prowadzonych przez miasto Ch..
A zatem, w świetle materiału aktowego badanej sprawy oświadczenie organu nadzoru w przedmiocie cofnięcia skargi, nie nasuwa – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z powyższym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej na wstępie ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.