Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 września 2020 r. skarżąca wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D. przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W skardze skarżąca zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2020 r. skarżąca została wezwana przez Sąd o uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
W piśmie z dnia 21 grudnia 2020 r. skarżąca przedstawiła swoją trudną sytuację, konieczność sprawowania samodzielnej opieki nad czworgiem małoletnich dzieci i wskazała, że od dnia 23 lipca 2020 r. jest po rozwodzie. Zwróciła też uwagę na konieczność zapewnienia opieki i rehabilitacji dla niepełnosprawnego dziecka oraz utrudnienia związane z epidemią COVID-19. Podała, że pocztę ma oddaloną ok. 2 km od domu a epidemia spowodowała, że w obawie przed zarażeniem siebie i swoich dzieci stara się nie opuszczać domu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
Przepisy art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 tj. ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o jego przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Postanowienie o przywróceniu terminu bądź odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Sąd uznał, że skarżąca wykazała, że uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Sąd uwzględnił trudną sytuację skarżącej, w szczególności utrudnienia związane z epidemią COVID-19 oraz konieczność sprawowania samodzielnej opieki nad czworgiem małoletnich dzieci, w szczególności konieczność zapewnienia opieki i rehabilitacji dla niepełnosprawnego dziecka.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 i 87 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.