Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 27/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z dnia stwierdził nieważność zaskarżonej przez A. G. uchwały Zarządu Powiatu W. z dnia 7 listopada 2012 r., nr 168/12 w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora Powiatowego Zespołu Szkół nr 1 w K. (pkt I), orzekł, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana (pkt II) oraz zasądził od Zarządu Powiatu W. na rzecz skarżącego kwotę 557 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt III).
Pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niewykonanie w/w wyroku Sądu z dnia 21 lipca 2014 r.
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że po wydaniu prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę kasacyjną Zarządu Powiatu W. od w/w wyroku z dnia 21 lipca 2014 r., zadeklarował gotowość ponownego zatrudnienia na stanowisku dyrektora Powiatowego Zespołu Szkół w K. Zarząd Powiatu W. poinformował go jednak, że prawo nie pozwala na przywrócenie jego osoby na wymienione stanowisko. W związku z tym wniósł o podjęcie działań zmierzających do wyegzekwowania wyroku Sądu.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu W. wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wskazano, że skarga na niewykonanie w/w wyroku Sądu z dnia 21 lipca 2014 r. była już przedmiotem rozpoznania Sądu i została odrzucona (sygn. akt IV SA/Wr 161/15).
Zarząd Powiatu W. stanowisko o odrzuceniu skargi oparł na orzecznictwie Sądu Najwyższego (m. in. wyroku z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I PK/155/14), zgodnie z którym unieważnienie w procedurze sądowoadministracyjnej uchwały o pozbawieniu stanowiska dyrektora szkoły nie wywołuje skutku prawa pracy w postaci reaktywowania kierowniczego zatrudnienia na pracowniczym stanowisku dyrektora szkoły. Podkreślono, że powierzenie nauczycielowi stanowiska dyrektora szkoły oraz odwołanie go z tej funkcji następuje w drodze czynności prawa pracy, których ocena pozostaje w kompetencji jurysdykcyjnej sądów pracy. Zatem wyrok sądu administracyjnego w sferze administracji publicznej nie może rozstrzygać o istnieniu pracowniczego stosunku zatrudnienia na kierowniczym stanowisku w szkolnictwie.
Strona przeciwna wskazała jednocześnie, że skarżący skierował sprawę do sądu pracy i uzyskał stosowne odszkodowanie z powyższego tytułu oraz, że po odwołaniu skarżącego z funkcji dyrektora szkoły stanowisko to zostało obsadzone, po przeprowadzeniu konkursu nowym dyrektorem, skarżący zaś nie brał udziału w postępowaniu konkursowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej także p.p.s.a.. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w badanej sprawie mamy do czynienia z przypadkiem niedopuszczalności drogi sądowoadministracyjnej. Podstawę prawną żądania skarżącego stanowił przepis art. 154 § 1 p.p.s.a., który w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. stanowił, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W wyniku nowelizacji tego przepisu dokonanej na podstawie art. 1 pkt 42 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) zmieniono treść art. 154 § 1 p.p.s.a. Nowe brzmienie tego przepisu przewiduje, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
A zatem zmiana brzmienia cytowanego art.154 p.p.s.a zredukowała skargę na niewykonanie wyroku tylko do przypadku wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania i tym samym wyłączyła skargę na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności. Stwierdzenie powyższego oznacza niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego na niewykonanie wyroku tego sądu uwzględniającego skargę na decyzję administracyjną. Z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanej sprawie.
Istotne jest, że znowelizowany art. 154 § 1, zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej znajduje również zastosowanie do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, tj. przed dniem 15 sierpnia 2015 r.
Przedmiotem skargi jest niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 27/14 podjętego w wyniku przeprowadzonej kontroli legalności uchwały wydanej przez Zarząd Powiatu W. w sprawie odwołania skarżącego ze stanowiska dyrektora Powiatowego Zespołu Szkół nr 1 w K. Wspomniane orzeczenie nie obejmuje natomiast ani kwestii bezczynności ani przewlekłego prowadzenia postępowania przez ten organ.
Z tych względów wniesioną skargę uznać należało za niedopuszczalną, co w konsekwencji skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Odnośnie żądań skargi wyjaśnić jeszcze trzeba, że sąd administracyjny nie posiada kompetencji do przywrócenia skarżącego na zajmowane wcześniej stanowisko dyrektora szkoły. Powierzenie bowiem nauczycielowi stanowiska dyrektora szkoły oraz odwołanie go z tej funkcji następuje w drodze czynności prawa pracy, których ocena pozostaje w kompetencji jurysdykcyjnej sądów pracy. Zatem sądy administracyjne nie mogą rozstrzygać o istnieniu pracowniczego stosunku zatrudnienia. W konsekwencji skutki orzeczenia administracyjnosądowego o nieważności uchwały o odwołaniu skarżącego z funkcji dyrektora szkoły nie rozciągają się na sferę jego pracowniczego zatrudnienia na kierowniczym stanowisku pracy i nie wywołują skutku nieważności odwołania ani reaktywowania zatrudnienia na stanowisku dyrektora szkoły (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I PK 155/14).