Uzasadnienie
Rada Gminy Sulików działając na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminy (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) i art. 14 a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.) podjęła w dniu 26 maja 2004 r. uchwałę nr XVIII / 126 / 04 w sprawie ustalenia sieci publicznych przedszkoli i oddziałów przedszkolnych w szkołach podstawowych oraz ich obwodów na terenie gminy.
Wojewoda Dolnośląski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 8 czerwca 2004 r. nr PN. II. 0911 – 13 / 47 / 04 działając na podstawie art. 91 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy o samorządzie gminy (dalej; ustawa o samorządzie gminy) stwierdził nieważność § 1 pkt 1, pkt 2, pkt 3, pkt 4 i § 3 wymienionej wyżej uchwały Rady Gminy Sulików.
Rada Gminy Sulików działając przez pełnomocnika – radcę prawnego A. J. – D. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Dolnośląskiego jako niezgodnego z prawem.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Sulików wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) stanowi, że sąd odrzuci skargę jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z treści art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminy wynika, że podstawą do wniesienia skargi na rozstrzygniecie organu nadzorczego dotyczące gminy jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygniecie nadzorcze.
Z akt sprawy wynika, że Rada Gminy Sulików w dniu wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze nie podjęła uchwały, o której mowa w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminy. Natomiast na rozprawie, pełnomocnik skarżącej gminy oświadczył, iż uchwały takiej nie podjęto.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, że uchwała stanowiąca podstawę matrialnoprawną wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody może być podjęta i przedłożona sądowi do dnia rozpoznania skargi na to rozstrzygnięcie.
Potwierdza to postanowienie SN z dnia 5 października 1994 r. III ARN 53 / 94 (OSNP 1994 / 12/ 186) z którego wynika, że skarga na rozstrzygniecie nadzorcze wojewody przewidziana w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym (obecnie ustawy o samorządzie gminy) nie może być przez sąd administracyjny odrzucona na podstawie art. 204 § 1 kpa jako niedopuszczalna (obecnie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) tylko ze względu na to, że do dnia jej wniesienia nie została podjęta uchwała organów gminy stanowiąca podstawę tej skargi W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono ponadto, że braku uchwały o wniesieniu skargi nie należy traktować jako barku formalnego, skoro uchwała ta stanowi zdarzenie odrębne od samego aktu wniesienia skargi, zatem upoważnienie organu gminy do wniesienia skargi może być udzielone w uchwale przedstawionej w czasie toczącego się postępowania przed sądem administracyjnym, aż do dnia wydania orzeczenia rozstrzygającego o zasadności skargi.
W uchwale siedmiu sędziów Sąd Najwyższego z dnia 27 lutego 1992 r., III AZP 8 / 91 (OSNCP 1992 / 7- 8 / 119) stwierdzono ponadto, że czynność polegająca na podjęciu uchwały o wniesieniu skargi ma wyłącznie odniesienie wewnętrzne.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 lipca 1994 r., II ARN 41/ 94 (OSNAPi US 1994 nr 6, poz. 92) wyraził natomiast pogląd prawny, że " daty podjęcia tej uchwały nie można rozpatrywać jako ewentualnej samoistnej przesłanki, wykluczającej w ogóle prawo do wniesienia skargi ", bowiem art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym (obecnie ustawy samorządzie gminy) wiąże prawo gminy do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wyłącznie z faktem podjęcia takiej uchwały, a nie z datą, w jakiej została ona podjęta. Zawarty w powołanym przepisie zwrot, że podstawą wniesienia skargi jest uchwała organów gminy, należy rozumieć w ten sposób, że podstawą rozpoznania skargi przez sąd administracyjny musi być uchwała organów gminy, która może być przedłożona sądowi do dnia wydania orzeczenia rozstrzygającego o zasadności skargi.
Skoro zatem Rada Gminy Sulików do dnia rozpoznania przez Sąd skargi na rozstrzygniecie nadzorcze nie podjęła i nie przedstawiła uchwały, o której mowa art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminy, to należało w myśl art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę tę odrzucić.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak sentencji.