Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt. IV SA/Wr 453/10 umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy.
Skarżąca została pouczona przez Sąd, iż na powyższe rozstrzygnięcie może złożyć skargę kasacyjną, w terminie 30 dni od doręczenia postanowienia wraz z uzasadnieniem za pośrednictwem tutejszego Sądu oraz, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Pismem z dnia 30 stycznia 2011 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 29 grudnia 2010 r.
Postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r., sygn. akt IV SA/Wr 453/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną D. W. na wymienione wyżej postanowienie Sądu z dnia 29 grudnia 2010 r. uzasadniając to tym, że skarżąca wniosła skargę kasacyjną osobiście.
Postanowienie z dnia 15 marca 2011 r. zostało doręczone obu pełnomocnikom skarżącej, tj. pełnomocnikowi przyznanemu z urzędu – adw. L. A. w dniu 21 marca 2011 r., zaś pełnomocnikowi M. W. w dniu 4 kwietnia 2011 r.
Jednocześnie Sąd prawidłowo pouczył pełnomocnika skarżącej – M. W., że na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie, które należy złożyć w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia za pośrednictwem tutejszego Sądu oraz, że zażalenie powinno być sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.
Pismem z dnia 9 kwietnia 2011 r. D. W. wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Jednocześnie wniosła o mediację w sprawie z 1) Ministrem Sprawiedliwości, 2) Sejmową Komisją Sprawiedliwości i Praw Człowieka, 3) Sejmową Komisją Ustawodawczą, 4) Helsinską Fundacją Praw Człowieka 5) Rzecznikiem Praw Obywatelskich, 6) Prokuratorem Generalnym. Zarzuciła Sądowi, że nie rozpoznał jej wniosków z dnia 9 listopada 2010 r., 15 grudnia 2010 r. oraz zażalenia z dnia 28 stycznia 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej.
Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z akt sprawy wynika, że Sąd prawidłowo pouczył skarżącą o terminie i sposobie wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2011 r. Mimo to skarżąca sporządziła zażalenie osobiście.
Odnosząc się do wniosku skarżącej o przeprowadzenie mediacji z wymienionymi w zażaleniu podmiotami wskazać należy, że rozpoznanie wniosku w takim przedmiocie nie mieści się w zakresie właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. Odnośnie zaś zarzutu braku rozpoznania przez Sąd wymienionych w zażaleniu wniosków Sąd informuje, że wniosek z dnia 28 stycznia 2011 r. (nazwany przez skarżącą "zażaleniem") dotyczył dokonania wykładni postanowienia Sądu z dnia 29 grudnia 2010 r. i został załatwiony przez Sąd postanowieniem z dnia 15 marca 2011 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wypowiedział się także odnośnie wniosków skarżącej z dnia 9 listopada 2010 r. (dotyczył odroczenia terminu rozprawy) oraz 15 grudnia 2010 r. (dotyczył złożenia pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego). Wskazać należy, że postanowienie z dnia 15 marca 2011 r. skarżąca otrzymała w dniu 4 kwietnia 2011 r.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.