Uzasadnienie
Skarżący wniósł sporządzoną przez adw. W. Z. skargę na wskazaną w sentencji decyzję. Do skargi dołączono pełnomocnictwo udzielone powyższemu pełnomocnikowi z wyboru do prowadzenia we wszystkich instancjach niniejszej sprawy. Pełnomocnik ten brał udział w rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r., która została odroczona do dnia 30 grudnia 2009 r., tzn, do dnia w którym Sąd oddalił skargę. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 30 grudnia 2009 r. skarżący sporządził osobiście pismem z dnia [...], który został doręczony adw. W. Z. [...].
Dnia 17 lutego 2010 r. do Sądu wpłynął wypełniony dnia [...] urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu oraz pismo opatrzone tą samą datą, w którym skarżący podniósł, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, ponieważ nie posiada środków finansowych na poniesienie dalszych kosztów związanych z wynagrodzeniem pełnomocnika z wyboru.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dna 25 lutego 2010 r. wezwano skarżącego do nadesłania dokumentów źródłowych dotyczących jego sytuacji materialnej. W piśmie tym zwrócono się do skarżącego o udzielenie wyjaśnienia czy wypowiedział pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi z wyboru adw. W. Z. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący pismem z dnia [...] wskazał, że z ustnej wypowiedzi adwokata z wyboru udzielnej po otrzymaniu przez niego wyroku Sądu oddalającego skargę wynika, że nastąpiło wygaśnięcie pełnomocnictwa z powodu zbyt wysokiej kwoty związanej z dalszym prowadzeniem sprawy.
Następnie wezwaniem z dnia 10 marca 2010 r. zwrócono się do adwokata z wyboru W. Z. o udzielenie wyjaśnienia czy zostało wypowiedziane przez mocodawcę lub pełnomocnika pełnomocnictwo udzielone w niniejszej sprawie. Adwokat W. Z. pismem z dnia [...] wyjaśnił, że pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego wygasło i skarżący nie zlecił mu sporządzenia skargi kasacyjnej. Dodatkowo wskazał, że sytuacja materialna skarżącego jest bardzo skromna i nie stać go na opłacenie adwokata.
Powyższe oznacza, iż pełnomocnictwo udzielone w niniejszej sprawie adwokatowi z wyboru wygasło.
W uzasadnieniu formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, że mieszka i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe razem z żoną. Skarżący pobiera rentę w wysokości 1176,53 zł netto miesięcznie, a jego żona wynagrodzenie w kwocie 1157,82 zł netto miesięcznie. Wydatki małżonków związane z utrzymaniem wynoszą: czynsz 385,66 zł, telekomunikacja 35,50 zł i 58,69 zł, raty zaciągniętych pożyczek 123,95 zł i 240,22 zł, abonament RTV 17 zł, energia elektryczna 45,11 zł, rata kwartalna podatku od nieruchomości 13 zł. Wyjaśnił, że zaciągnięte pożyczki dotyczą zakupu prali i lodówki i zakupu leków na leczenie żony. Skarżący przeznacza na swoje leczenie kwotę około 100 zł miesięcznie. Dodał, że jest inwalidą całkowicie niezdolnym do pracy. Posiada mieszkalnie o powierzchni 61,77 m2 i nie posiada innych nieruchomości, jak również oszczędności, papierów i przedmiotów wartościowych.
Ponieważ skarżący jest w niniejszej sprawie - na podstawie art. 239 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych - zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków) merytorycznemu rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
Przepis art. 245 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze, iż skarżący jest inwalidą całkowicie niezdolnym do pracy oraz wysokość dochodów uzyskiwanych wraz z małżonką i wysokość ponoszonych wydatków, brak majątku, przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie adwokata z urzędu.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.