Uzasadnienie
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
W jego uzasadnieniu wskazał, że wnosi o przyznanie prawa pomocy ze względu na ubóstwo, brak znajomości przepisów prawa. Podał, że jest osobą samotną i prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wskazał, że uzyskuje dochody z pomocy społecznej obejmujące zasiłek celowy w wysokości [...] zł miesięcznie. Utrzymuje się również ze sprzedaży surowców wtórnych, z tytułu której otrzymuje dochód w kwocie około [...] zł miesięcznie. Opłata za wynajem lokalu socjalnego 293 zł, a za prąd 50 zł. Zadłużenie lokalu wynosi 2034,48 zł. Nie jest zobowiązany do spłaty kredytów i pożyczek. Podał, że nie innych nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wynika, że prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
Mając na uwadze niskie dochody skarżącego z tytułu świadczeń z pomocy społecznej i wysokość wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania oraz brak majątku przyjąć trzeba, iż wykazał on, że spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.