Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 16 czerwca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 466/13

Metryka

Rozpoznanie
w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z kolejnego wniosku T. S. o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Rektora [...] Wyższej Szkoły Informatyki Stosowanej we [...] z dnia [...] bez numeru w przedmiocie zawieszenia w prawach studenta

Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu

Sentencja

postanawia:

  1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte kolejnym wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu.

Uzasadnienie

Skarżący pismem z dnia 10 czerwca 2014 r. złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W piśmie tym wyjaśnił, że został poinformowany, że wyznaczony z urzędu adwokata M. Z. nie odebrał uzasadnienia wyroku.

Wniosek ten został zakwalifikowany jako kolejny wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu.

Z treści art. 245 § 3 cytowanej wyżej ustawy wynika, że ustanowienie adwokata lub radcy prawnego obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.

Wniosek skarżącego o ustanowienie kolejnego pełnomocnika, jest bezprzedmiotowy, gdyż z akt sprawy wynika, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 października 2013 r. skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka we [...] pismem z dnia [...] wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata M. Z., który dnia [...] listopada 2013 r. zapoznał się z aktami sprawy i reprezentował skarżącego na rozprawie w dniu 12 marca 2014 r. na której zapadł wyrok Sądu oddalający skargę, a następnie, pismem z dnia [...]., złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.

Powyższe oznacza, iż skarżącemu zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata), zaś wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką, pełnomocnik z urzędu podjął czynności w sprawie, przeglądając akta sprawy, reprezentując skarżącego na rozprawie i składając wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jest on nadal uprawniony do reprezentowania skarżącego i podejmowania dalszych czynności w sprawie, w tym do sporządzenia skargi kasacyjnej, czego nie niweczy fakt, że pełnomocnik nie odebrał przesyłki zawierającej uzasadnienie wyroku.

Ponadto Sąd nie jest władny do zmiany osoby pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przez Okręgową Radę Adwokacką. Sąd wydaje jedynie postanowienie w sprawie przyznania prawa pomocy, wskazane w art. 252 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po spełnieniu przez skarżącego przesłanek uprawniających do przyznania tego prawa, natomiast wyznaczenie konkretnego pełnomocnika należy do właściwości Okręgowej Rady Adwokackiej, co wynika z treści art. 253 tej ustawy.

W przypadku wątpliwości dotyczących pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu strona zainteresowana winna zwrócić się o ich rozstrzygnięcie do okręgowej rady adwokackiej (art. 28 ust. 1 zdanie drugie ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. tj. z 2002 r. nr 123, poz. 1058 ze zm.).

Z tych względów, wniosek skarżącego o ustanowienie kolejnego pełnomocnika z urzędu, należało uznać za bezprzedmiotowy.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 245 § 3 oraz 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 5 stycznia 2015 r., dokument z 22 lipca 2014 r., dokument z 3 lipca 2014 r., dokument z 12 marca 2014 r., dokument z 22 października 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.