Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 sierpnia 2017 r. K. K. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosło skargę na rozstrzygnięcie Dyrektora Miejskiego Przedszkola nr 1 w L. z dnia 14 czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia dziecka do przedszkola.
Skarga została wniesiona bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 25 lipca 2017 r. Z przesłanej dokumentacji wynika zaś, że zakwestionowane rozstrzygnięcie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 16 czerwca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 459 ze zm.), termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczona skarżącej w dniu 16 czerwca 2017 r. Skarga zaś została wniesiona bezpośrednio w siedzibie organu w dniu 25 lipca 2017 r.
Mając zatem na uwadze okoliczność, że strona wniosła skargę dopiero 25 lipca 2017 r., podczas gdy ustawowy termin na jej wniesienie – biorąc pod uwagę treść art. 83 § 2 p.p.s.a. – upłynął z dniem 17 lipca 2017 r. (poniedziałek), stwierdzić należało, że przedmiotowa skarga okazała się spóźniona.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązany był do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia.