Uzasadnienie
Opiekun prawny skarżącego wraz ze skargą na zaskarżoną decyzję, złożyła pełnomocnictwo procesowe udzielone dnia 14 maja 2014 r. adwokatowi P. K. do prowadzenia we wszystkich instancjach sprawy sądowoadministracyjnej.
Dnia 20 października 2014 r. adw. P. K. udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego adw. E. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 października 2014 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Skarga kasacyjna od tego wyroku została złożona przez organ administracji pismem z dnia 23 grudnia 2014 r. i przesłana pismem Sądu z dnia 8 stycznia 2015 r. adw. P. K. Pismem z dnia 26 stycznia 2015 r., nadanym w urzędzie pocztowym tego samego dnia, pełnomocnik substytucyjny złożyła oświadczenie, że na mocy porozumienia stron ustało pełnomocnictwo procesowe udzielone adw. P. K. przez opiekuna prawnego skarżącego, a mocodawca zgłosiła wolę złożenia wniosku o ustanowienia pełnomocnika z urzędu, który popiera pełnomocnik główny i substytucyjny. W piśmie tym pełnomocnik substytucyjny wniosła również z ostrożności procesowej m. in. o oddalenie skargi kasacyjnej.
Dnia 3 lutego 2015 r. opiekun prawny skarżącego złożyła osobiście w Sądzie, podpisany tego samego dnia, wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącemu w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu.
W jego uzasadnieniu wskazała, że skarżący jest osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie prowadzącą jednoosobowe gospodarstwo domowe i nie posiada żadnego majątku ani dochodów. Z wniosku tego wynika również, że skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności, przedmiotów i papierów wartościowych.
Z treści przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wynika, że prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.
Stosownie do art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.
W myśl art. 246 § 3 ustawy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
Stosownie zaś do art. 42 § 2 powołanej ustawy adwokat lub radca prawny, który wypowiedział pełnomocnictwo, obowiązany jest działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku.
Z treści § 1 tego przepisu wynika również pełnomocnictwo może zostać wypowiedziane przez mocodawcę. Przepis ten stanowi bowiem, że wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd.
Z treści pisma pełnomocnika substytucyjnego z dnia 26 stycznia 2015 r. wynika, że na mocy porozumienia stron ustało pełnomocnictwo procesowe udzielone adw. P. K. przez opiekuna prawnego skarżącego, a mocodawca zgłosiła wolę złożenia wniosku o ustanowienia pełnomocnika z urzędu, który popiera pełnomocnik główny i substytucyjny.
Opiekun prawny skarżącego nie jest już reprezentowana w sprawie przez adwokata na mocy pełnomocnictwa udzielonego mu w dniu 14 maja 2014 r.
Opiekun prawny skarżącego spełnia tym samym wymóg, o którym mowa w art. 246 § 3 ustawy dotyczący niezatrudniania lub niepozostawania w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym, o którym mowa w art. 246 § 3 ustawy.
Potwierdza to również oświadczenie opiekuna prawnego, zawarte w rubryce nr 12 urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, stwierdzające, że opiekun ten nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Mając zatem na uwadze brak dochodu skarżącego i brak majątku przyjąć trzeba, iż opiekun prawny skarżącego wykazała, że spełnia on przesłanki warunkujące przyznanie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.