Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda D., po rozpoznaniu odwołania K. W. od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] nr [...] w sprawie wymeldowania z miejsca pobytu stałego, utrzymał kwestionowaną decyzję w mocy.
Wyżej wskazana decyzja organu odwoławczego została doręczona skarżącemu w dniu 7 maja 2010 r.
W dniu 10 czerwca 2010 r. skarżący wniósł, za pośrednictwem Wojewody D., skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.
Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 7 maja 2010 r. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 czerwca 2010 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 7 czerwca 2010 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, a skarżący nie wystąpił z wnioskiem o jego przywrócenie, podlegała ona odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.