Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, z uwagi na wiek nie może znaleźć stałej pracy i stałego dochodu. Dodała, że remontuje mieszkanie komunalne z materiałów zakupionych wcześniej.
W piśmie z dnia 8 września 2011 r. skarżąca oświadczyła, że "rezygnuje z wszelkiej pomocy prawnej".
Mając na uwadze, że skarżąca pismem z dnia 8 września 2011 r. skutecznie cofnąła swój wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w tej sytuacji postępowanie zainicjowane tym wnioskiem należy umorzyć jako bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Na marginesie przypomnieć należy, iż przyznanie prawa pomocy jest wyjątkiem od ogólnej zasady wyrażonej w art. 214 u.p.s.a. i stanowi "kredytowanie" kosztów sądowych z budżetu Państwa, a zatem obowiązkiem Sądu jest szczególnie wnikliwa ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy, którą z kolei poznać może jedynie na podstawie rzetelnych i wyczerpujących informacji złożonych przez taką osobę. Postępowanie w przedmiocie przyznanie prawa pomocy wszczynane jest na wniosek strony i to w interesie takiej osoby jest wykazanie (tj. przekonanie Sądu) za pomocą wszelkich dostępnych środków, iż spełnia przesłanki do przyznania takiej pomocy. Na wezwanie Sądu wnioskodawca ma obowiązek (art. 255 u.p.s.a.) udokumentować istnienie okoliczności wskazywanych we wniosku.