Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]nr [...] Rektor Uniwersytetu W. utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W. nr [...] z dnia [...]w sprawie skreślenia P. P. z listy studentów II roku niestacjonarnych studiów jednolitych magisterskich na kierunku Prawo na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu W..
Powyższą decyzję doręczono wyżej wymienionemu w dniu 24 kwietnia 2014 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożona za pośrednictwem Rektora Uniwersytetu W. w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.
Pismem złożonym osobiście w organie właściwym w dniu 27 maja 2014 r., P. P. wniósł do tutejszego Sądu skargę na opisaną wyżej decyzję z dnia 14 kwietnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona.
Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 24 kwietnia 2014 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Tymczasem, skarga została wniesiona za pośrednictwem organu właściwego w dniu 27 maja 2014 r., a więc po upływie terminu do jej złożenia, gdyż termin ten mijał dnia 26 maja 2014 r. W tej sytuacji skargę należało uznać za spóźnioną, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, a skarżący nie wystąpił z wnioskiem o jego przywrócenie, na podstawie wyżej powołanego przepisu prawa, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.