Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 42a, ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Starosty B. z dnia [...], nr [...] orzekającej o przyznaniu stronie prawa do stypendium z tytułu uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów podyplomowych od dnia 24 października 2009 r. w wysokości 20% zasiłku, tj. 115 zł miesięcznie, kwestionowaną decyzję utrzymał w mocy.
Z akt sprawy wynika, że M.K. dokonał rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w B. w dniu 11 marca 2009 r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.
W dniu 19 sierpnia 2009 r. bezrobotny złożył wniosek o dofinansowanie studiów podyplomowych, który to wniosek został rozpatrzony pozytywnie i w dniu 21 października 2009 r. zawarta została umowa. Zgodnie z jej zapisami organ zatrudnienia w B. zobowiązał się do dofinansowania studiów podyplomowych "Prawo Funduszy Strukturalnych Unii Europejskiej" organizowanych przez Uniwersytet W., kwocie 2500 zł, w terminie do dnia 30 października 2009 r. W zapisach umowy określono również uprawnienie do stypendium w wysokości 20% zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i stypendium to zostało przyznane decyzją z dnia 6 listopada 2009 r.
Strona od tej decyzji złożyła odwołanie, w którym podniosła, że wysokość przyznanych środków jest nieadekwatna do wydatków związanych z realizacją studiów. I tak, jednorazowy koszt dojazdu wynosi 60 zł, a w miesiącu są dwa lub trzy zjazdy, zakwaterowanie, to koszt około 150 zł. W związku z tym, M.K. wystąpił o dofinansowanie biletów PKP oraz zakwaterowania, jak również stypendium w wysokości 100% zasiłku dla bezrobotnych. Do odwołania załączone zostały m.in. "Zasady przyznawania i wypłaty bezrobotnym stypendium z tytułu podjęcia nauki w szkole przez Powiatowy Urząd Pracy" (w Ś.).
Jak dalej wskazał organ odwoławczy, organy administracji publicznej mają obowiązek działania na podstawie przepisów prawa. Sprawy z zakresu bezrobocia reguluje ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. W szczególności zaś przepis art. 42a ustawy określa zasady finansowania z Funduszu Pracy kosztów studiów podyplomowych. Zgodnie z nim, starosta może sfinansować koszty studiów podyplomowych do wysokości 100%, nie więcej jednak niż 300% przeciętnego wynagrodzenia. Następuje to na podstawie umowy zawartej z osobą bezrobotną, a środki przekazywane są w formie bezpośrednich wpłat na konto organizatora studiów.
Nadto, zgodnie z art. 42a ust. 5 - bezrobotnemu, któremu przyznano dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych, za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów przysługuje stypendium w wysokości 20% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy.
W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że z M.K., bezrobotnym od dnia 11 marca 2009 r. zarejestrowanym w Powiatowym Urzędzie Pracy w B., zawarta została umowa o dofinansowanie studiów podyplomowych. Bezsporne jest również i to, że decyzją pierwszej instancji przyznano odwołującemu się prawo do stypendium z tytułu uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów podyplomowych od dnia 24 października 2009 r. w wysokości 20% zasiłku, tj. 115 zł miesięcznie.
W odniesieniu do powyższego organ odwoławczy stwierdził, że decyzja o przyznaniu stypendium w podanej wyżej wysokości jest zgodna z prawem - znajduje oparcie w przepisie art. 42a ust. 5 ustawy. Brak jest podstaw prawnych do przyznania stypendium w wysokości wnioskowanej przez bezrobotnego, czyli 100% kwoty zasiłku.
Dodatkowo organ odwoławczy wyjaśnił, co należy rozumieć przez stypendium. Ustawodawca, w art. 2 ust. 1 pkt 35 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy określił, że oznacza to kwotę wypłacaną z Funduszu Pracy bezrobotnemu [...] w okresie odbywania szkolenia, przygotowania zawodowego dorosłych, studiów podyplomowych, stażu oraz w okresie nauki w szkole ponadgimnazjalnej, albo w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych. Natomiast sam tryb i zasady przyznawania stypendium oraz jego wysokość określone zostały w dalszej części ustawy i uzależnione od tego, z jakiej formy doskonalenia (dokształcania) korzysta bezrobotny. I tak, np. zasady przyznawania stypendium z tytułu odbywania szkolenia uregulowano w art. 41 ustawy - jego wysokość wynosi 120% zasiłku, pod warunkiem, że liczba godzin szkolenia wynosi nie niej niż 150 godzin miesięcznie (ust. 3). Stypendium w związku z odbywaniem stażu wynosi 120% kwoty zasiłku - art. 53 ust. 6, natomiast z tytułu podjęcia dalszej nauki w szkole ponadgimnazjalnej dla dorosłych, albo w szkole wyższej starosta może przyznać stypendium w wysokości 100% kwoty zasiłku (dotyczy bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych i wypłacane jest pod warunkiem nieprzekroczenia określonego progu dochodu na osobę w rodzinie).
Jak więc widać z przytoczonych przykładów – w zależności od tego, z jakiego tytułu przyznane jest stypendium, właściwe przepisy określają jego wysokość. A wysokość stypendium w związku z dofinansowaniem bezrobotnemu kosztów studiów podyplomowych określa przepis art. 42a ust. 5 ustawy i nie ma możliwości prawnych jego podwyższenia.
W kwestii załączonego do odwołania druku z Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. organ odwoławczy wskazał, że nie jest to akt prawny powszechnie obowiązujący, a nadto, dotyczy przyznawania stypendium z tytułu podjęcia nauki w szkole (odnosi się do art. 55 ustawy).
Natomiast co do kosztów dojazdu i zakwaterowania odpowiedź udzielona została stronie przez Wydział Polityki Społecznej [...] Urzędu Wojewódzkiego we W., pismem z dnia 10 grudnia 2009 r. nr PS XV 0551/26/09.
W skardze na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M.K. wystąpił o ponowne rozpatrzenie odwołania. Przywołał brzmienie art. 55 ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wskazał na wysokość stypendium z tytułu podjęcia nauki w kwocie 100 % zasiłku dla bezrobotnych i załączył odpowiedź w sprawie stypendium z Powiatowego Urzędu Pracy. Zwrócił uwagę, że jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe, bez innych dochodów i zawnioskował o korektę i wyrównanie stypendium oraz dofinansowanie do biletów PKP (180 zł) i kosztów zakwaterowania (150 zł).
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Stosownie do treści art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.
Po myśli art. 42a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 ze zm.) starosta, na wniosek bezrobotnego, może sfinansować z Funduszu Pracy koszty studiów podyplomowych należne organizatorowi studiów, do wysokości 100 %, jednak nie więcej niż 300 % przeciętnego wynagrodzenia (ust. 1). Zawiera on wówczas z osobą, o której mowa w ust. 1, umowę o dofinansowanie studiów podyplomowych, która określa w szczególności prawa i obowiązki stron oraz wysokość i tryb przekazywania środków na pokrycie kosztów studiów podyplomowych w formie bezpośrednich wpłat na konto organizatora tych studiów (ust. 2).
Z kolei, bezrobotnemu, któremu starosta przyznał dofinansowanie kosztów studiów podyplomowych, za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów przysługuje stypendium, w wysokości 20 % zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 (ust. 5).
Redakcja powyższego artykułu jest jasna i precyzyjnie określa sytuację bezrobotnego, który podejmując studia podyplomowe, pragnie skorzystać ze środków pochodzących z Funduszu Pracy.
Z bezspornego stanu faktycznego sprawy wynika, że M.K. posiada wykształcenie wyższe i zgłosił swą kandydaturę na studia podyplomowe w roku akademickim 2009/2010. Jednocześnie, zawnioskował o sfinansowanie kosztów tych studiów ze środków Funduszu Pracy.
W konsekwencji wniosku skarżącego pomiędzy nim, a Dyrektorem Powiatowego Urzędu Pracy w B., w dniu 21 października 2009 r., na podstawie wcześniej powołanego art. 42a, zawarta została umowa nr 16/STU/2009 o dofinansowanie studiów podyplomowych organizowanych przez Uniwersytet W. Natomiast w następstwie zawartej umowy, skarżącemu, za okres uczestnictwa w zajęciach przewidzianych programem studiów podyplomowych, przyznano prawo do stypendium w wysokości 20 % zasiłku dla bezrobotnych, a więc na dzień podejmowania decyzji 20% kwoty 575,00 zł, tj. 115 zł.
Biorąc powyższe po uwagę, w opinii Sądu, nie ulega wątpliwości, że organy orzekające w sprawie, kierując się cytowanymi na wstępie i mającymi niewątpliwie zastosowanie w rozważanej sprawie przepisami prawa, podjęły słuszne rozstrzygnięcie. W sposób prawidłowy ustaliły stan faktyczny, czyniąc zadość przepisom prawa procesowego, w tym przede wszystkim zgodnie z wynikającą z art. 7 k.p.a. zasadą prawdy obiektywnej, w świetle której organ orzekający winien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia oraz załatwienia sprawy. W tym też celu, zgodnie z wymogami określonymi w treści art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., organ w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy, który następnie oceniony został w granicach prawem przewidzianej swobody, co w efekcie doprowadziło do prawidłowych ustaleń stanu faktycznego przedstawionego w uzasadnieniach decyzji. Opierając się na prawidłowo dokonanych ustaleniach uznać zatem należało spełnienie wymaganej prawem przesłanki do przyznania skarżącemu stypendium jedynie w wymiarze określonym przez organy administracyjne.
Twierdzenia skargi, jakoby przyznane skarżącemu stypendium winno zostać ustalone w oparciu o inną podstawę prawną, tj. art. 55 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, a zatem w wysokości 100% zasiłku dla bezrobotnych, nie znajduje żadnego uzasadnienia. Skarżący założył, że sytuacja w tym przepisie opisana, a więc m.in. przypadek "podjęcia dalszej nauki" w szkole wyższej ma do niego zastosowanie. Jednakże M.K. zdaje się nie dostrzegł, iż stan faktyczny jego sprawy jest zgoła inny. Mianowicie, nie podejmuje on dalszej nauki w szkole wyższej, a studia podyplomowe organizowane przez wyższą Uczelnię.
Tym samym, kwota przyznanego stypendium mogła zostać ustalona jedynie na podstawie art. 42a ust. 5 wskazanej wyższej ustawy. Stypendium nie mogło również zostać powiększone o żądaną przez skarżącego kwotę z tytułu przejazdów PKP, czy zakwaterowania, gdyż nie istnieje podstawa prawna, w oparciu o którą, w istniejącym stanie faktycznym, skarżący mógłby żądać tego rodzaju dofinansowania.
Z podanych wyżej względów - skoro podniesione zarzuty są niezasadne, a zaskarżona decyzja nie uchybia prawu – skarga, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), podlegała oddaleniu o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie o kosztach znajduje oparcie w art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348).